इमाम मलिक : 707

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ كَانَ قَدِيمًا أَنَّهُ قَالَخَرَجْتُ إِلَى مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كُنْتُ بِبَعْضِ الطَّرِيقِ كُسِرَتْ فَخِذِي فَأَرْسَلْتُ إِلَى مَكَّةَ وَبِهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَالنَّاسُ فَلَمْ يُرَخِّصْ لِي أَحَدٌ أَنْ أَحِلَّ فَأَقَمْتُ عَلَى ذَلِكَ الْمَاءِ سَبْعَةَ أَشْهُرٍ حَتَّى أَحْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ

मालिक यांनी [अयूब बिन अबू तमimah अस-सख्तियानी] यांच्याकडून, [बसरा येथील एका व्यक्ती] कडून मला सांगितले की: "मी मक्काकडे निघालो, आणि जेव्हा मी एका मार्गावर पोहोचलो, तेव्हा माझा जांघाचा हाड तुटला. मी निर्णय विचारण्यासाठी मक्काला कोणी तरी पाठवले; तेथे [अब्दुल्ला बिन अब्बास], [अब्दुल्ला बिन उमर] आणि इतर उपस्थित होते. तरीही कोणीही मला तहार्रुल करण्याची परवानगी दिली नाही. म्हणून मी त्या झऱ्यावर सात महिने थांबलो, जोपर्यंत मी उम्रा करून तहार्रुल केले."