Imam Malik : 705

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَالْمُحْصَرُ بِمَرَضٍ لَا يَحِلُّ حَتَّى يَطُوفَ بِالْبَيْتِ وَيَسْعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَإِذَا اضْطُرَّ إِلَى لُبْسِ شَيْءٍ مِنْ الثِّيَابِ الَّتِي لَا بُدَّ لَهُ مِنْهَا أَوْ الدَّوَاءِ صَنَعَ ذَلِكَ وَافْتَدَى

Mi è stât contât che Yahya di Malik di [Ibn Shihab] di [Salim bin Abdullah] di [Abdullah bin Umar] al à dit; 'Une persone che e je colpide di une malatie e no à di restâ in pâs fintant che e no fâs il Tawaf e e no eseguìs il sa'i jenfri Shafa e Marwa. Se al è obleât a metisi cierts vistîts o a cjapâ medisinis pe sô malatie, al varès di fâlu e daspò paiâ la fidyah.