Imam Malik : 674
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولُمَنْ اعْتَمَرَ فِي شَوَّالٍ أَوْ ذِي الْقِعْدَةِ أَوْ فِي ذِي الْحِجَّةِ ثُمَّ أَقَامَ بِمَكَّةَ حَتَّى يُدْرِكَهُ الْحَجُّ فَهُوَ مُتَمَتِّعٌ إِنْ حَجَّ وَمَا اسْتَيْسَرَ مِنْ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعَ
Malikek [Yahya bin Sa'id]-engandik esan zidan [Sa'id bin Musayyab] esaten entzun zuela: 'Shawwal, Dzul Qa'dah edo Dzul Hijjah hilabetean Umrah egiten duenak, gero Mekan geratzen da Hajj garaia iritsi arte, orduan tamattu-egile deitzen zaio Hajj-arekin jarraitzen badu. Beraz, derrigorrezkoa da berarentzat erraza den zerbait hiltzea, edo aurkitzen ez badu, hiru egunez barau egiten du Hajj-ean eta zazpi egunez Hajj-etik itzultzean'.