Imam Malik : 666

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُالْمَرْأَةُ الْحَائِضُ الَّتِي تُهِلُّ بِالْحَجِّ أَوْ الْعُمْرَةِ إِنَّهَا تُهِلُّ بِحَجِّهَا أَوْ عُمْرَتِهَا إِذَا أَرَادَتْ وَلَكِنْ لَا تَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَلَا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَهِيَ تَشْهَدُ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا مَعَ النَّاسِ غَيْرَ أَنَّهَا لَا تَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَلَا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَلَا تَقْرَبُ الْمَسْجِدَ حَتَّى تَطْهُرَ

يحييٰ مون کي مالڪ کان [نافع] ٻڌايو ته [عبدالله بن عمر] چيو ته: 'هڪ حيض واري عورت جيڪا حج ۽ عمري جو احرام ٻڌي ٿي، پوءِ جيڪڏهن چاهي ته حج يا عمري جو عمرو ڪري ٿي، پر صفا ۽ مروه جي وچ ۾ طواف ۽ سعي نٿي ڪري سگهي. هو اڃا تائين ماڻهن سان گڏ سڀني رسمن جي پيروي ڪري ٿو، سواءِ شفا ۽ مروه جي وچ ۾ طواف ۽ سعي جي، ۽ جيستائين پاڪ نه ٿئي مسجد جي ويجهو نه ٿو وڃي سگهي.'