Imam Malik : 659

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّهَا كَانَتْ تَنْزِلُ مِنْ عَرَفَةَ بِنَمِرَةَ ثُمَّ تَحَوَّلَتْ إِلَى الْأَرَاكِ قَالَتْ وَكَانَتْ عَائِشَةُ تُهِلُّ مَا كَانَتْ فِي مَنْزِلِهَا وَمَنْ كَانَ مَعَهَا فَإِذَا رَكِبَتْ فَتَوَجَّهَتْ إِلَى الْمَوْقِفِ تَرَكَتْ الْإِهْلَالَ قَالَتْ وَكَانَتْ عَائِشَةُ تَعْتَمِرُ بَعْدَ الْحَجِّ مِنْ مَكَّةَ فِي ذِي الْحِجَّةِ ثُمَّ تَرَكَتْ ذَلِكَ فَكَانَتْ تَخْرُجُ قَبْلَ هِلَالِ الْمُحَرَّمِ حَتَّى تَأْتِيَ الْجُحْفَةَ فَتُقِيمَ بِهَا حَتَّى تَرَى الْهِلَالَ فَإِذَا رَأَتْ الْهِلَالَ أَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ

kuó ne talamai kiate au meia Malik meia [ʻAlikama pini ʻApu ʻAlikama] meia [ʻene faʻeé] meia [ʻAisa] ʻUmuli Mukiminini, naʻá ne nofo ʻi he pō ko iá ʻi Namirah ʻi he ʻaho ʻo ʻAlafaá, peá ne toki tafoki atu ki ʻAla ʻAlakí. Naʻe pehē ʻe he faʻē ʻa ʻAlikama pini ʻApu ʻAlikama; Naʻe fakahoko ʻe ʻAisa ʻa e talbiyah lolotonga ʻene ʻi aí, pea pehē ki he kakai naʻe ʻiate iá. Ko e taimi kuo ne heka ai ki he'ene me'alele 'o lue atu ki he feitu'u wukuf, pea 'oku ne mavahe leva mei he talbiyah'. Naʻá ne tānaki mai; Na'e fakahoko 'e 'Aishah 'a e Umrah hili 'a e Hajj mei Mecca 'i he mahina 'o e Dhul Hijjah, pea na'a ne li'aki ia. Naʻe mavahe ʻa ʻAisyah kimuʻa pea toki ʻasi ʻa e māhina fakaʻauʻauhifo ʻo Muharram, ko ia naʻá ne aʻu atu ki Juhfah. Pea neʼe nofo ai pe ʼo aʼu ki tana sio ki te māhina foʼou. Kapau kuo ne sio ki he mahina fo'ou, pea 'oku ne kamata ihram ki he Umrah'.