Imam Malik : 516

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عُمَرَ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ قُدَامَةَ عَنْ أَبِيهَا أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ إِذَا جِئْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَأَقْبِضُ عَطَائِي سَأَلَنِي هَلْ عِنْدَكَ مِنْ مَالٍ وَجَبَتْ عَلَيْكَ فِيهِ الزَّكَاةُ قَالَ فَإِنْ قُلْتُ نَعَمْ أَخَذَ مِنْ عَطَائِي زَكَاةَ ذَلِكَ الْمَالِ وَإِنْ قُلْتُ لَا دَفَعَ إِلَيَّ عَطَائِي

مون کي مالڪ کان، عمر بن حسين کان، عائشه بنت قدامه کان، سندس پيءُ کان روايت آهي ته هن چيو: جڏهن مان پنهنجو حصو زڪوات وٺڻ لاءِ [عثمان] وٽ وڃان ٿي، ته هو مون کان پڇي ٿو، 'ڇا توهان وٽ ڪو اهڙو مال آهي جيڪو زڪوات جو واجب آهي؟' قدامه چيو: 'جيڪڏهن مان جواب ڏيان ته 'ها'، ته عثمان منهنجي حصي مان زڪوات ڪٽيندو. پر جيڪڏهن مان جواب ڏيان ته 'نه'، ته عثمان مون کي منهنجو پورو حصو ڏيندو.'