Imam Malik : 490
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَمَا أُحِبُّ أَنْ أُدْفَنَ بِالْبَقِيعِ لَأَنْ أُدْفَنَ بِغَيْرِهِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُدْفَنَ بِهِ إِنَّمَا هُوَ أَحَدُ رَجُلَيْنِ إِمَّا ظَالِمٌ فَلَا أُحِبُّ أَنْ أُدْفَنَ مَعَهُ وَإِمَّا صَالِحٌ فَلَا أُحِبُّ أَنْ تُنْبَشَ لِي عِظَامُهُ
Ua faamatala mai ia te aʻu mai ia Malik mai ia [Hisham bin Urwah] mai [lona tama] na ia fai mai; 'Ou te le fiafia e tanu i Baqi'. E sili atu loʻu fiafia e tanu i se isi nofoaga nai lo le tanu iina. Aua e lua ituaiga tagata e tanu iina; o se tagata amioleaga ina ia ou le manaʻo e tanu faatasi ma ia, po o se tagata amiotonu ina ia ou le manaʻo e eliina ona ivi mo aʻu -nofoia le lua muamua-'.