Imam Malik : 477
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ مِسْكِينَةً مَرِضَتْ فَأُخْبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَرَضِهَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُ الْمَسَاكِينَ وَيَسْأَلُ عَنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا مَاتَتْ فَآذِنُونِي بِهَا فَخُرِجَ بِجَنَازَتِهَا لَيْلًا فَكَرِهُوا أَنْ يُوقِظُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُخْبِرَ بِالَّذِي كَانَ مِنْ شَأْنِهَا فَقَالَ أَلَمْ آمُرْكُمْ أَنْ تُؤْذِنُونِي بِهَا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَرِهْنَا أَنْ نُخْرِجَكَ لَيْلًا وَنُوقِظَكَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَفَّ بِالنَّاسِ عَلَى قَبْرِهَا وَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ
Malikek [Ibn Shihab]-engandik [Abu Umamah bin Sahl bin Hunaif]-engandik esan zidan emakume pobre bat gaixo zegoela. Hori ondoren, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetari jakinarazi zioten. Eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek jende pobrea bisitatzen zuen eta haien egoeraz galdetzen zuen. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Hiltzen bada, deitu iezadazu'. Emakume pobrearen gorpua gauez uzten zuten eta ez zuten bihotzik Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam esnatzeko. Goizean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i gertatutakoaren berri eman zioten. Galdetu zuen: 'Ez al dizuet esan hil zenean deitzeko?'. Erantzun zioten: 'Alaren Mezularia, ez dugu gogorik zu atera eta gauez esnatzeko'. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam hainbat jenderekin atera zen eta bere hilobian, lau aldiz takbir esan zuen.