Imam Malik : 417

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَاتِكَةَ بِنْتِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ امْرَأَةِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِأَنَّهَا كَانَتْ تَسْتَأْذِنُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَسْكُتُ فَتَقُولُ وَاللَّهِ لَأَخْرُجَنَّ إِلَّا أَنْ تَمْنَعَنِي فَلَا يَمْنَعُهَا

Mälik maňa Ýahýa bin Saidden, Omar bin Hattabyň aýaly Atika bint Zeýd bin Amr bin Nufaýldan gürrüň berdi, ol bir gezek Omar bin Hattabdan metjide gitmek üçin rugsat sorandygyny, ýöne Omaryň sessiz galandygyny aýtdy. Atika: "Wah, sen meni gadagan etmeseň, giderin" diýdi. Emma Omar oňa gadagan etmedi.