Imam Malik : 417
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَاتِكَةَ بِنْتِ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ امْرَأَةِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِأَنَّهَا كَانَتْ تَسْتَأْذِنُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَسْكُتُ فَتَقُولُ وَاللَّهِ لَأَخْرُجَنَّ إِلَّا أَنْ تَمْنَعَنِي فَلَا يَمْنَعُهَا
मलिक ने [यह्या बिन सईद] से ['अतिका बिन जैद बिन अमरू बिन नुफैल] उमर बिन खट्टाब के पत्नी से बताइन, कि उ एक बार उमर बिन खट्टब से मस्जिद जाय के अनुमति माँगिन, लेकिन उमर चुप रहे। अतिका कहिन, 'अल्लाह के कसम, जब तक तुम मोका न कहब तब तक मैं जाब'। लेकिन उमर ने मना नाहीं किहिन'।