Imam Malik : 397

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ حَتَّى غَابَتْ الشَّمْسُقَالَ مَالِك وَحَدِيثُ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ خَوَّاتٍ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ فِي صَلَاةِ الْخَوْفِ

Dywedodd Malik wrthyf gan [Yahya bin Sa'id] gan [Sa'id bin Musayyab] ei fod wedi dweud; 'Ni wnaeth Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam weddïo gweddïau hanner dydd ac asr yn ystod brwydr Khandaq nes i'r haul fachlud'. Dywedodd Malik; 'Hadith Al Qasim bin Muhammad gan Salih bin Khawwat yw'r hadith rwy'n ei hoffi fwyaf o'r rhai a glywais ynglŷn â'r weddi khauf'.