Imam Malik : 397
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ قَالَمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ حَتَّى غَابَتْ الشَّمْسُقَالَ مَالِك وَحَدِيثُ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ خَوَّاتٍ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَيَّ فِي صَلَاةِ الْخَوْفِ
Ti tene na mbi so alondo na Malik so alondo na [Yahya bin Sa’id] so alondo na [Sa’id bin Musayyab] lo tene; ‘Wakua ti Nzapa asara pëpe asambela ti midi na ti asr na ngoi ti bira ti Khandaq juska lâ alinda’. Malik atene; ‘Hadith ti Al Qasim bin Muhammad so alondo na Salih bin Khawwat ayeke hadith so mbi ye ni mingi na popo ti azo so mbi mä na ndo ti sambela ti khauf’.