Malaikat mendoakan Rahmat untuk orang yang tetap di tempat shalat
Imam Malik : 347و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ ثُمَّ جَلَسَ فِي مُصَلَّاهُ لَمْ تَزَلْ الْمَلَائِكَةُ تُصَلِّي عَلَيْهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ فَإِنْ قَامَ مِنْ مُصَلَّاهُ فَجَلَسَ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ لَمْ يَزَلْ فِي صَلَاةٍ حَتَّى يُصَلِّيَ
Malikek [Nu'aim bin Abdullah Al Mujmir]-engandik esan zidan [Abu Hurairah] esaten entzun zuela: 'Zuetako batek otoitz egiten duenean, eseri zaitez bere otoitz-lekuan. Zalantzarik gabe, aingeruek beti otoitz egiten dute berarentzat: ALLAHUMMAGHFIR LAHU, ALLAHUMMARHAMHU -Oi Ala, barkatu, oi Ala, erruki izan berarekin-. Bere otoitz-lekutik jaiki eta meskitan esertzen bada otoitzaren zain, otoitzean zenbatzen da otoitz egin arte'.