Imam Malik : 276
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُمَنْ صَلَّى الْمَغْرِبَ أَوْ الصُّبْحَ ثُمَّ أَدْرَكَهُمَا مَعَ الْإِمَامِ فَلَا يَعُدْ لَهُمَاقَالَ مَالِك وَلَا أَرَى بَأْسًا أَنْ يُصَلِّيَ مَعَ الْإِمَامِ مَنْ كَانَ قَدْ صَلَّى فِي بَيْتِهِ إِلَّا صَلَاةَ الْمَغْرِبِ فَإِنَّهُ إِذَا أَعَادَهَا كَانَتْ شَفْعًا
A fa na mbi na lege ti Malik so alondo na [Nafi’] so [Abdullah bin Omar] atene; ‘Zo so asala sambela ti Maghrib wala ti Fajr awe, na pekoni lo wara Imam so ayeke sala ni, zia lo kiri lo sala ni pëpe.’ Malik atene; ‘Mbi yeke na bango ndo so: kpale ti sambela na imam ayeke dä pëpe teti zo kue so asambela awe, gi sambela ti Maghrib. Ngbanga ti so tongana lo kiri lo tene ni, a yeke duti même’.