Imam Malik : 262
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ قَالَسَمِعَ قَوْمٌ الْإِقَامَةَ فَقَامُوا يُصَلُّونَ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصَلَاتَانِ مَعًا أَصَلَاتَانِ مَعًا وَذَلِكَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ قَبْلَ الصُّبْحِ
Malikek [Syarik bin Abdullah bin Abu Namr]-ek [Abu Salamah bin Abdurrahman]-ek esan zidan: 'Jende batek iqomat entzun zuen, eta gero jaiki egin zen otoitz egitera. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek topatu zituen eta galdetu zien: 'Ba al daude bi otoitz aldi berean?' Hau gertatzen da goizeko otoitzari eta egunsentiaren aurreko bi rak'ah-ei dagokienez.