Imam Malik : 257
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ أَنَّهُ قَالَ كَانَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِيَؤُمُّ قَوْمًا فَخَرَجَ يَوْمًا إِلَى الصُّبْحِ فَأَقَامَ الْمُؤَذِّنُ صَلَاةَ الصُّبْحِ فَأَسْكَتَهُ عُبَادَةُ حَتَّى أَوْتَرَ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ الصُّبْحَ
Malikek [Yahya bin Sa'id] esan zidan: '[Ubadah bin Shamit] herri baten apaiza da. Egun batean, goizeko otoitz egitera atera zen. Muaddzin-ak iqamat-a aldarrikatzen du, eta gero Ubadah-ak bere iqamah-a gelditzen du witr otoitza egin arte. Ondoren, goizeko otoitza haiekin errezatu zuen'.