Imam Malik : 255

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ الْبَصْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍرَقَدَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَقَالَ لِخَادِمِهِ انْظُرْ مَا صَنَعَ النَّاسُ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ فَذَهَبَ الْخَادِمُ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدْ انْصَرَفَ النَّاسُ مِنْ الصُّبْحِ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ فَأَوْتَرَ ثُمَّ صَلَّى الصُّبْحَ

يحييٰ مون کي مالڪ کان، عبدالڪريم بن ابو المخارق البشري کان، سعيد بن جبير کان، ٻڌايو ته عبدالله بن عباس سمهيو ۽ پوءِ جاڳيو. پوءِ پنهنجي نوڪر کي چيو: 'ڏسو ماڻهن ڇا ڪيو آهي - هو ان وقت انڌو هو.' پوءِ سندس نوڪر هليو ويو، ۽ جڏهن هو واپس آيو ته سندس نوڪر چيو: 'ماڻهن صبح جي نماز کان فارغ ٿي ويا آهن.' عبدالله بن عباس اٿيو ۽ وتر ۽ پوءِ صبح جي نماز پڙهي.'