Imam Malik : 251

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَبِمَكَّةَ وَالسَّمَاءُ مُغِيمَةٌ فَخَشِيَ عَبْدُ اللَّهِ الصُّبْحَ فَأَوْتَرَ بِوَاحِدَةٍ ثُمَّ انْكَشَفَ الْغَيْمُ فَرَأَى أَنَّ عَلَيْهِ لَيْلًا فَشَفَعَ بِوَاحِدَةٍ ثُمَّ صَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ فَلَمَّا خَشِيَ الصُّبْحَ أَوْتَرَ بِوَاحِدَةٍ

Adroddodd Malik wrthyf gan [Nafi'], a ddywedodd, 'Roeddwn i gydag [Abdullah ibn Umar] ym Makkah, ac roedd yr awyr yn gymylog. Roedd Abdullah yn poeni y byddai'r wawr yn dod yn fuan, felly gweddïodd un rak'ah o Witr. Ond yna gwahanodd y cymylau a gwelodd Abdullah ei bod hi'n dal yn nos. Felly cwblhaodd ef gydag un rak'ah, yna gweddïodd ddau rak'ah, dau rak'ah. A phan oedd yn poeni y byddai'r wawr yn dod yn fuan, gweddïodd un rak'ah o Witr.'