इमाम मलिक : 251

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَبِمَكَّةَ وَالسَّمَاءُ مُغِيمَةٌ فَخَشِيَ عَبْدُ اللَّهِ الصُّبْحَ فَأَوْتَرَ بِوَاحِدَةٍ ثُمَّ انْكَشَفَ الْغَيْمُ فَرَأَى أَنَّ عَلَيْهِ لَيْلًا فَشَفَعَ بِوَاحِدَةٍ ثُمَّ صَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ فَلَمَّا خَشِيَ الصُّبْحَ أَوْتَرَ بِوَاحِدَةٍ

मला मालिक यांच्याकडून [नाफी] यांच्या सांगण्यानुसार असे सांगितले गेले की, "मी मक्कामध्ये [अब्दुल्ला बिन उमर] यांच्यासोबत होतो, तेव्हा आकाश ढगाळ होते. अब्दुल्ला यांना भीती वाटली की फाज्रची वेळ जवळ येत आहे, म्हणून त्यांनी वित्रची एक रकअत अदा केली. तथापि, नंतर ढग दाटले आणि अब्दुल्ला यांनी पाहिले की अजूनही रात्रच आहे. म्हणून त्यांनी आणखी एक रकात करून नमाज पूर्ण केली, त्यानंतर त्यांनी दोन-दोन रकातींची नमाज अदा केली. आणि जेव्हा त्यांना फज्रचा वेळ येत असल्याची भीती वाटली, तेव्हा त्यांनी एक रकात वित्र नमाज अदा केली.