Imam Malik : 232
و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ أَنَّهُ قَالَ أَمَرَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ وَتَمِيمًا الدَّارِيَّأَنْ يَقُومَا لِلنَّاسِ بِإِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً قَالَ وَقَدْ كَانَ الْقَارِئُ يَقْرَأُ بِالْمِئِينَ حَتَّى كُنَّا نَعْتَمِدُ عَلَى الْعِصِيِّ مِنْ طُولِ الْقِيَامِ وَمَا كُنَّا نَنْصَرِفُ إِلَّا فِي فُرُوعِ الْفَجْرِ
Malikek [Muhammad bin Yusuf]-ek [As-Sa`ib bin Yazidek] esan dit: «[Umar bin Khatthabek] Ubay bin Ka'ab eta Tamim Ad Dariri agindu zien herria gidatzeko, hamaika rak'ah-ekin». Sa`ibek esan zuen bezala: «Apaizak berrehun bertso irakurri zituen, makiletan makurtu ginen arte, hainbeste denbora zutik egon ginelako. Eta ez ginen atera egunsentia baino lehen arte».