Imam Malik : 207

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِكَانَ يُصَلِّي فِي حَائِطٍ لَهُ بِالْقُفِّ وَادٍ مِنْ أَوْدِيَةِ الْمَدِينَةِ فِي زَمَانِ الثَّمَرِ وَالنَّخْلُ قَدْ ذُلِّلَتْ فَهِيَ مُطَوَّقَةٌ بِثَمَرِهَا فَنَظَرَ إِلَيْهَا فَأَعْجَبَهُ مَا رَأَى مِنْ ثَمَرِهَا ثُمَّ رَجَعَ إِلَى صَلَاتِهِ فَإِذَا هُوَ لَا يَدْرِي كَمْ صَلَّى فَقَالَ لَقَدْ أَصَابَتْنِي فِي مَالِي هَذَا فِتْنَةٌ فَجَاءَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ خَلِيفَةٌ فَذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ وَقَالَ هُوَ صَدَقَةٌ فَاجْعَلْهُ فِي سُبُلِ الْخَيْرِ فَبَاعَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ بِخَمْسِينَ أَلْفًا فَسُمِّيَ ذَلِكَ الْمَالُ الْخَمْسِينَ

مون کي مالڪ کان [عبدالله بن ابوبڪر] کان ٻڌايو هو؛ ته هڪ انصاري ماڻهو هو جيڪو مديني جي هڪ وادي - القوف ۾ پنهنجي باغ ۾ ان موسم ۾ نماز پڙهي رهيو هو جڏهن کجور پڪي ۽ فصل لاءِ تيار هئي. ان ماڻهو کجور کي ڏٺو جيستائين هو حيران ٿي ويو، پوءِ هو پنهنجي نماز تي ڌيان ڏيڻ لڳو، پر اهو معلوم ٿيو ته هن کي خبر ناهي ته هن ڪيتريون رڪعتون پڙهيون آهن؟ ' پوءِ هن چيو؛ 'بيشڪ، مون کي پنهنجي ملڪيت سان آفت آئي آهي، هي تهمت آهي'. پوءِ اهو ماڻهو [عثمان بن عفان] سان مليو جيڪو ان وقت خليفي هو. هن مون کي ان بابت ٻڌايو، هن چيو، 'مون باغ خيرات ۾ ڏنو، تنهنڪري ان کي نيڪيءَ جي راهه ۾ استعمال ڪريو'. عثمان بن عفان ان کي پنجاهه هزار ۾ وڪرو ڪيو، تنهنڪري ملڪيت جو نالو الخمسين - پنج هزار - 'رکيو ويو.