Imam Malik : 187

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ كَانَ يَرَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَتَرَبَّعُ فِي الصَّلَاةِ إِذَا جَلَسَ قَالَ فَفَعَلْتُهُ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ فَنَهَانِي عَبْدُ اللَّهِ وَقَالَ إِنَّمَا سُنَّةُ الصَّلَاةِ أَنْ تَنْصِبَ رِجْلَكَ الْيُمْنَى وَتَثْنِيَ رِجْلَكَ الْيُسْرَى فَقُلْتُ لَهُ فَإِنَّكَ تَفْعَلُ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّ رِجْلَيَّ لَا تَحْمِلَانِي

مون کي مالڪ کان [عبدالرحمن بن القاسم] کان [عبدالله بن عبدالله بن عمر] ٻڌايو هو ته هن هڪ ڀيري [عبدالله بن عمر] کي نماز ۾ ٽنگون رانن هيٺان ڪري ويٺي ڏٺو هو، عبدالرحمان بن القاسم چيو ته مون اهو تڏهن ڪيو هو جڏهن مان ٻار هئس. پوءِ عبدالله مون کي منع ڪيو. پوءِ هن چيو ته نماز ۾ سنت اها آهي ته پنهنجي ساڄي ٽنگ سڌي ڪر ۽ پنهنجي کاٻي ٽنگ پکيڙي. مون پڇيو ته توهان اهو ڇو ڪيو؟ هن جواب ڏنو ته ڇو ته منهنجا پير هاڻي مضبوط نه رهيا آهن.