Imam Malik : 186

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ صَدَقَةَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ حَكِيمٍ أَنَّهُ رَأَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَيَرْجِعُ فِي سَجْدَتَيْنِ فِي الصَّلَاةِ عَلَى صُدُورِ قَدَمَيْهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ ذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّهَا لَيْسَتْ سُنَّةَ الصَّلَاةِ وَإِنَّمَا أَفْعَلُ هَذَا مِنْ أَجْلِ أَنِّي أَشْتَكِي

مالک له [صدقه بن یسار] څخه روایت کوي چې [المغیره بن حکیم] [عبدالله بن عمر] لیدلی چې هر ځل به یې له سجدې څخه سر پورته کاوه او د خپلو پښو په تلو یې تکیه کوله. کله چې هغه له سجدې څخه فارغ شو، نو یو چا ترې د دې په اړه پوښتنه وکړه. هغه ځواب ورکړ: 'دا په لمانځه کې سنت نه دی. زه دا ځکه کوم چې زما پښې درد کوي.'