Imam Malik : 117
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ أَبِي عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ مَوْلَاةِ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ النِّسَاءُ يَبْعَثْنَ إِلَى عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَبِالدِّرَجَةِ فِيهَا الْكُرْسُفُ فِيهِ الصُّفْرَةُ مِنْ دَمِ الْحَيْضَةِ يَسْأَلْنَهَا عَنْ الصَّلَاةِ فَتَقُولُ لَهُنَّ لَا تَعْجَلْنَ حَتَّى تَرَيْنَ الْقَصَّةَ الْبَيْضَاءَ تُرِيدُ بِذَلِكَ الطُّهْرَ مِنْ الْحَيْضَةِ
Na peko ti so lo fa na mbi tënë ti Yahya so alondo na Malik so alondo na [‘Alqamah bin Abu ‘Alqamah] so alondo na [mama ti lo] ândö ngbâa Aisyah Umul Mukminin, lo tene; ‘Awali ni atokua mbeni boîte na ‘Aisyah Ummul Mukminin, na yâ ti boîte ni a yeke wara coton so a mélangé ni na ngu ti jaune so alondo na mênë ti wali so ayeke bâ ngo. Ala hunda tënë ti ndia ti sambela so lo sara?’ Tongaso [‘Aisha] atene na ala, ‘Ala sara ye hio pëpe juska ala bâ vuru ngu ni’. nda ti tënë ni ayeke dutingo na saleté pëpe ti bango ngo.