Imam Malik : 111
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ أَقْبَلَ هُوَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مِنْ الْجُرُفِ حَتَّى إِذَا كَانَا بِالْمِرْبَدِ نَزَلَ عَبْدُ اللَّهِفَتَيَمَّمَ صَعِيدًا طَيِّبًا فَمَسَحَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثُمَّ صَلَّى
Naʻe talamai ʻe Yahya kiate au meia Malik mei [Nafiʻ] naʻá na foki mo [ʻAtulā Pini ʻUmā] mei Juruf. ʻI heʻenau aʻu ki Mirbad, naʻe tuʻu ʻa Abdullah ʻo fakahoko ʻa e tayamum ʻi he fonua toputapú. Naʻá ne milimili hono fofongá mo hono ongo nimá ʻo aʻu ki hono ongo tuliki, peá ne lotu leva.