Imam Malik : 74
حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَهُأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ مِنْ اللَّيْلَةِ الَّتِي طُعِنَ فِيهَا فَأَيْقَظَ عُمَرَ لِصَلَاةِ الصُّبْحِ فَقَالَ عُمَرُ نَعَمْ وَلَا حَظَّ فِي الْإِسْلَامِ لِمَنْ تَرَكَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى عُمَرُ وَجُرْحُهُ يَثْعَبُ دَمًا
Yahyak Malikengandik [Hisham bin Urwah]-engandik [bere aita]-rengandik kontatu zidan; [Al Miswar bin Makhramah-ek] esan ziola, [Umar bin Khattab] ezagutu zuela labankadaz zauritu zuten gauean, gero Umar esnatu zuela goizeko otoitzerako, eta gero esan zuela: 'Bai. Ez dago Islamean parterik otoitza uzten duenarentzat', beraz, Umarrek otoitz egin zuen bere zauria oraindik odoletan zegoen bitartean.