Rasulullah mengusap bagian atas khuff (sepatunya)

Imam Malik : 64

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ زِيَادٍ مِنْ وَلَدِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَهَبَ لِحَاجَتِهِ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَالَ الْمُغِيرَةُ فَذَهَبْتُ مَعَهُ بِمَاءٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَكَبْتُ عَلَيْهِ الْمَاءَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يُخْرِجُ يَدَيْهِ مِنْ كُمَّيْ جُبَّتِهِ فَلَمْ يَسْتَطِعْ مِنْ ضِيقِ كُمَّيْ الْجُبَّةِ فَأَخْرَجَهُمَا مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يَؤُمُّهُمْ وَقَدْ صَلَّى بِهِمْ رَكْعَةً فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّكْعَةَ الَّتِي بَقِيَتْ عَلَيْهِمْ فَفَزِعَ النَّاسُ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَحْسَنْتُمْ

Mi è stât contât che Yahya al ven di Malik di [Ibn Shihab] di [‘Abbad bin Ziyad] fi di Mughirah bin Siu’ba, di so pari di [Mughirah bin Siu’ba]; che il Rasulullah al à lassât par necessitât in timp de vuere di Tabuk. Mughirah al disè; 'O jeri lât cun lui cun aghe, daspò al vignì il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, cussì o sburtà la aghe su di lui, al si lavà la muse daspò al tirà fûr lis mans des mans dal so vistît, ma nol podeve parcè che lis mans dal vistît a jerin stretis, cussì al lis tirà fûr di sot dal vistît khuf, cussì al podeve lavâ lis dôs mans khuf. Po dopo il Rasulullah Sallam al corè a vignî ma Abdurrahman bin Auf al veve za vuidât la int e al veve finît une rakâ cun lui, daspò il Rasulullah Sallam al finì la rak’ah che e restave, e cuant che e jere finide al disè: ‘Bon’.