Imam Malik : 5

و حَدَّثَنِي عَنْ مَالِك عَنْ نَافِعٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَتَبَ إِلَى عُمَّالِهِ إِنَّ أَهَمَّ أَمْرِكُمْ عِنْدِي الصَّلَاةُ فَمَنْ حَفِظَهَا وَحَافَظَ عَلَيْهَا حَفِظَ دِينَهُ وَمَنْ ضَيَّعَهَا فَهُوَ لِمَا سِوَاهَا أَضْيَعُ ثُمَّ كَتَبَ أَنْ صَلُّوا الظُّهْرَ إِذَا كَانَ الْفَيْءُ ذِرَاعًا إِلَى أَنْ يَكُونَ ظِلُّ أَحَدِكُمْ مِثْلَهُ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ فَرْسَخَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ وَالْمَغْرِبَ إِذَا غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ إِذَا غَابَ الشَّفَقُ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ وَالصُّبْحَ وَالنُّجُومُ بَادِيَةٌ مُشْتَبِكَةٌ

اهو مون کي عبدالله بن عمر جي اڳوڻي غلام مالڪ کان روايت ڪيو آهي؛ [عمر بن الخطاب] هڪ ڀيري پنهنجن نوڪرن کي لکيو، 'منهنجي خيال ۾ توهان جي ڪمن مان سڀ کان اهم نماز آهي. جيڪو ان جي حفاظت ۽ سار سنڀال ڪري ٿو ان پنهنجي دين جي حفاظت ڪئي. جيڪو ان کي نظرانداز ڪري ٿو، پوءِ ٻيا عمل وڌيڪ غفلت وارا ٿيندا،' پوءِ هن لکيو؛ 'توهان کي ظهر جي نماز تڏهن پڙهڻ گهرجي جڏهن توهان جو پاڇو هڪ هٿ هجي جيستائين اهو توهان جي جسم جي سائيز جي برابر نه هجي. توهان کي عصر جي نماز تڏهن پڙهڻ گهرجي جڏهن سج اڃا مٿي هجي ۽ صاف سفيد هجي ۽ سج لهڻ کان اڳ سواري جي ڊيگهه ٻه يا ٽي فرسخ هجي. مغرب جي نماز تڏهن پڙهو جڏهن سج لهي، ۽ عشاء جي نماز تڏهن پڙهو جڏهن شفق - سج لهڻ کان پوءِ آسمان ۾ ڳاڙهي شفق - رات جي ٽئين حصي تائين غائب ٿي وڃي. جيڪو سمهي ٿو، ان جون اکيون نه سمهنديون آهن، ۽ جيڪو سمهي ٿو، ان جون اکيون نه سمهنديون آهن. ۽ صبح جي نماز تڏهن پڙهو جڏهن تارا گڏ نظر اچن.'