Pernikahan abdurrahman bin auf dengan wanita anshar, dengan mahar pernikahan sebiji kurma emas, dan Rasululllah menganjurkan mengadakan walimah

Imam Bukhari : 3497

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَقَدِمَ عَلَيْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَآخَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ وَكَانَ كَثِيرَ الْمَالِ فَقَالَ سَعْدٌ قَدْ عَلِمَتْ الْأَنْصَارُ أَنِّي مِنْ أَكْثَرِهَا مَالًا سَأَقْسِمُ مَالِي بَيْنِي وَبَيْنَكَ شَطْرَيْنِ وَلِي امْرَأَتَانِ فَانْظُرْ أَعْجَبَهُمَا إِلَيْكَ فَأُطَلِّقُهَا حَتَّى إِذَا حَلَّتْ تَزَوَّجْتَهَا فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ فَلَمْ يَرْجِعْ يَوْمَئِذٍ حَتَّى أَفْضَلَ شَيْئًا مِنْ سَمْنٍ وَأَقِطٍ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى جَاءَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ وَضَرٌ مِنْ صُفْرَةٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَهْيَمْ قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ مَا سُقْتَ إِلَيْهَا قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ نَوَاةً مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ

Һөйләне беҙгә [Ҡотәйбә] беҙгә [Исмәғил бин Джәғфәр] [Хөмәйд] [Әнәс рәҙлиаллаһу әнһү] нән әйтте, тип әйтте; Ғәбдүр Рахман беҙгә килде, шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм уны Сәғәт бин әр-Рәбигә туғанлаштырҙы. Сәғәт бик күп байлыҡҡа эйә кеше булған. Сәғәт әйтте; — Ансарҙар мине иң күп байлыҡҡа эйә булған ансар кешеһе икәнемде белә инде. Шулай итеп, мин һинең менән мөлкәтемде икегә бүлҙем, ике ҡатыным булды. Шулай итеп, ҡара, был икеһенең ҡайһыһы һине тарта, шунан һуң мин һине айырырмын, әгәр хәләл булһа, зинһар, уға кейәүгә сыҡ». Абдур Рахман әйтте; — Ярай, ғаиләгеҙгә Аллаһ Тәғәлә бәрәкәт бирһен. Шул көндән алып ҡайтмай, ә ҡороттан, эремсектән иң яҡшы нәмәләрҙе алып килә. Һәм ул -өйҙә- бер аҙ ғына ҡалманы һәм кейем-һалым кейеп, хушбуй кейеп, Аллаһ Рәсүлуллаһ янына килде. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм унан: «Хәлдәрең нисек?» Абдур Рахман яуап бирҙе; — Мин ансар ҡатынына өйләнгәнмен. Ул тағы ла: «Һин уға күпме мәһәр бирҙең?» Абдур Рахман яуап бирҙе; — Алтын ҡоймаҡ йәки алтын киҫәге кеүек ауыр биҙәүестәр. Шунан: «Кәзә менән генә булһа ла, вәлимә -ҡабул итеү- үткәрегеҙ», — тигән.