Imam Bukhari : 3477

حَدَّثَنَا مُوسَى عَنْ أَبِي عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَدَخَلْتُ الشَّأْمَ فَصَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ فَقُلْتُ اللَّهُمَّ يَسِّرْ لِي جَلِيسًا فَرَأَيْتُ شَيْخًا مُقْبِلًا فَلَمَّا دَنَا قُلْتُ أَرْجُو أَنْ يَكُونَ اسْتَجَابَ قَالَ مِنْ أَيْنَ أَنْتَ قُلْتُ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ قَالَ أَفَلَمْ يَكُنْ فِيكُمْ صَاحِبُ النَّعْلَيْنِ وَالْوِسَادِ وَالْمِطْهَرَةِ أَوَلَمْ يَكُنْ فِيكُمْ الَّذِي أُجِيرَ مِنْ الشَّيْطَانِ أَوَلَمْ يَكُنْ فِيكُمْ صَاحِبُ السِّرِّ الَّذِي لَا يَعْلَمُهُ غَيْرُهُ كَيْفَ قَرَأَ ابْنُ أُمِّ عَبْدٍ{ وَاللَّيْلِ }فَقَرَأْتُ{ وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى }وَالذَّكَرِ وَالْأُنْثَى قَالَ أَقْرَأَنِيهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاهُ إِلَى فِيَّ فَمَا زَالَ هَؤُلَاءِ حَتَّى كَادُوا يَرُدُّونِي

اسان کي [موسيٰ]، [ابو عوانه]، [مغيره]، [ابراهيم]، [علقمه] کان ٻڌايو آهي ته: 'مون هڪ ڀيرو شام جي سرزمين جو دورو ڪيو ۽ اتي ٻه رڪعتون نماز پڙهيون ۽ پوءِ دعا گهري: 'اي الله، مون لاءِ نيڪ دوست ڳولڻ آسان ڪر'. پوءِ مون [هڪ پوڙهو ماڻهو] ايندو ڏٺو. جڏهن هو ويجهو هو، مون پاڻ کي چيو: 'مون کي اميد آهي ته هي ماڻهو منهنجي دعا جو جواب هوندو'. پوڙهي ماڻهو پڇيو: 'تون ڪٿان آيو آهين؟'. مون جواب ڏنو: 'ڪوفه کان'. هن ٻيهر چيو: 'ڇا توهان سان گڏ جوتن جو جوڙو کڻندڙ - رسول الله صلي الله عليه وسلم -، جيڪو چَٽ ۽ برتن جو مالڪ آهي؟ - ڇا ان جو مطلب عبدالله بن مسعود رضي الله عنه آهي؟ . ڇا اهو سچ ناهي ته توهان سان گڏ اهڙا ماڻهو آهن جن کي الله پنهنجي نبي صلي الله عليه وسلم جي لفظن سان شيطان کان پري رکيو آهي؟ . ڇا توهان سان گڏ ڪو اهڙو ماڻهو ناهي جيڪو رسول الله ﷺ جي زندگي جي تفصيلن کي ڄاڻي ٿو جيڪو انهن کان سواءِ ٻيو ڪو به نٿو ڄاڻي؟ ". پوءِ هن ٻيهر پڇيو؛ 'ام عبد الله جو ڪلام ڪيئن پڙهيو؛ - 'وال ليل'-؟'. تنهن ڪري مون کيس پڙهي ٻڌايو؛ 'وال ليل اذا يغسيا، وان نهاري اذا تجلا، وض دز