Imam Bukhari : 3427

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّرَجُلًا جَاءَ إِلَى سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ هَذَا فُلَانٌ لِأَمِيرِ الْمَدِينَةِ يَدْعُو عَلِيًّا عِنْدَ الْمِنْبَرِ قَالَ فَيَقُولُ مَاذَا قَالَ يَقُولُ لَهُ أَبُو تُرَابٍ فَضَحِكَ قَالَ وَاللَّهِ مَا سَمَّاهُ إِلَّا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا كَانَ لَهُ اسْمٌ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْهُ فَاسْتَطْعَمْتُ الْحَدِيثَ سَهْلًا وَقُلْتُ يَا أَبَا عَبَّاسٍ كَيْفَ ذَلِكَ قَالَ دَخَلَ عَلِيٌّ عَلَى فَاطِمَةَ ثُمَّ خَرَجَ فَاضْطَجَعَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ ابْنُ عَمِّكِ قَالَتْ فِي الْمَسْجِدِ فَخَرَجَ إِلَيْهِ فَوَجَدَ رِدَاءَهُ قَدْ سَقَطَ عَنْ ظَهْرِهِ وَخَلَصَ التُّرَابُ إِلَى ظَهْرِهِ فَجَعَلَ يَمْسَحُ التُّرَابَ عَنْ ظَهْرِهِ فَيَقُولُ اجْلِسْ يَا أَبَا تُرَابٍ مَرَّتَيْنِ

اسان کي [عبدالله بن مسلمه] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبدالعزيز بن ابو حازم] پنهنجي پيءُ کان ٻڌايو آهي ته ڪو ماڻهو [سھل بن سعد] وٽ آيو ۽ چيو ته: 'هي فلاڻو آهي، مديني شهر جو امير، جنهن علي کي منبر جي ڀرسان سڏيو'. سهل پڇيو؛ 'اهو هن کي ڪيئن سڏيندو آهي؟'. ان شخص چيو؛ 'هن هن کي ابو تراب سڏيو'. تڏهن سهل کلندي چيو: 'الله جو قسم، رسول الله ﷺ کان سواءِ ڪو به هن کي اهو نه ٿو سڏي ۽ ان سڏ کان سواءِ ٻيو ڪو به نالو پسند نٿو ڪري.' تنهن ڪري مان واقعي سهل حديث مان لطف اندوز ٿيڻ چاهيان ٿو، تنهن ڪري مون پڇيو؛ 'اي ابو عباس، هي نالو رکڻ جو قصو ڇا آهي؟'. سهل جواب ڏنو؛ 'علي فاطمه سان ملڻ لاءِ آيو ۽ ٻيهر ٻاهر آيو ۽ مسجد ۾ سمهيو. پوءِ رسول الله ﷺ پڇيو؛ 'تنهنجي چاچي جو پٽ ڪٿي آهي؟'. فاطمه جواب ڏنو؛ 'مسجد ۾'. پوءِ پاڻ صلي الله عليه وسلم علي عليه السلام وٽ ويا ۽ ڏٺائين ته علي عليه السلام جي چادر سندس پٺي تان ڪري پئي هئي ۽ مٽي سندس پٺي تي لڳي وئي هئي، تنهن ڪري پاڻ صلي الله عليه وسلم علي عليه السلام جي پٺي تان مٽي صاف ڪئي ۽ چيو: 'ابوتراب، ويٺو رهو'. پاڻ ٻه ڀيرا چيو.