Imam Bukhari : 3422

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ هُوَ ابْنُ مَوْهَبٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مِصْرَ حَجَّ الْبَيْتَ فَرَأَى قَوْمًا جُلُوسًا فَقَالَ مَنْ هَؤُلَاءِ الْقَوْمُ فَقَالُوا هَؤُلَاءِ قُرَيْشٌ قَالَ فَمَنْ الشَّيْخُ فِيهِمْ قَالُوا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ يَا ابْنَ عُمَرَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ شَيْءٍ فَحَدِّثْنِي هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ عُثْمَانَ فَرَّ يَوْمَ أُحُدٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ تَعْلَمُ أَنَّهُ تَغَيَّبَ عَنْ بَدْرٍ وَلَمْ يَشْهَدْ قَالَ نَعَمْ قَالَ تَعْلَمُ أَنَّهُ تَغَيَّبَ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ فَلَمْ يَشْهَدْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ قَالَ ابْنُ عُمَرَ تَعَالَ أُبَيِّنْ لَكَ أَمَّا فِرَارُهُ يَوْمَ أُحُدٍ فَأَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ عَفَا عَنْهُ وَغَفَرَ لَهُ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَدْرٍ فَإِنَّهُ كَانَتْ تَحْتَهُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَتْ مَرِيضَةً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لَكَ أَجْرَ رَجُلٍ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا وَسَهْمَهُ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ فَلَوْ كَانَ أَحَدٌ أَعَزَّ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ عُثْمَانَ لَبَعَثَهُ مَكَانَهُ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُثْمَانَ وَكَانَتْ بَيْعَةُ الرِّضْوَانِ بَعْدَ مَا ذَهَبَ عُثْمَانُ إِلَى مَكَّةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى هَذِهِ يَدُ عُثْمَانَ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى يَدِهِ فَقَالَ هَذِهِ لِعُثْمَانَ فَقَالَ لَهُ ابْنُ عُمَرَ اذْهَبْ بِهَا الْآنَ مَعَكَ

Al à dit [Musa bin Ismail] al à dit [Abu Awana] al à dit [Usman]. Al è Ibn Mawhab] al à dit; ‘Al jere un om de popolazion egjiziane che al faseve il pelegrinaç dal Hajj daspò al viodè un grup di personis sierâts intun grup e al domandà; “Cui son chês personis?”. La int e rispuindè; “A son la tribù dai Quraysh”. L’egjizian al domandà di gnûf; “Cuâi a son i lôr vecjos?”. A àn rispuindût; ‘[Abdullah bin Umar]’. La persone e disè; ‘O Ibn Umar, o ti domandi di alc cussì mi spieghe; “Savevitu che Uthman al è scjampât de bataie di Uhud?”. Lui -Ibnu Umar- al rispuindè; 'Sì'. La persone e domandà di gnûf; “Savês ancje che lui nol jere presint e nol à cjapât part ae bataie di Badr?”. Lui -Ibnu Umar- al rispuindè; 'Sì'. La persone e domandà di gnûf; “Savevi ancje che lui a nol jere presint e a nol si è unît a Bai’atur Ridlwan?”. Lui -Ibnu Umar- al rispuindè; 'Sì'. La persone e disè; ‘Allah al è il Plui Grant’. Ibn Omar al disè; — Kamari, o ti ai spiegât dut. La scjampe di Uthman te bataie di Uhud, o testemoni in maniere vere che Allah lu à perdonat e pardonât. Ancje se nol partecipà ae bataie di Badr, in chel timp al jere daûr a vê cure de fie dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam che e jere malade e il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam i disè: 'Tu ricevarâs ricompensis e tu condividarâs come chei che a àn partecipât ae bataie di Badr'. Intant, cuant che nol jere presint in timp di Bai’atur Ridlwan, se al fos stât cualchidun altri te citât di Mecca che al fos plui nobil di Uthman, al varès mandât lui, Shallallahu Alaihi Wasallam, a rimplaçalu. In ogni câs, il Rasulullah al mandà Usman. Par prionte, l’episodi di Bai’atur Ridlwan al è sucedût dopo che Uthman al è lât a Meche, cuant che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit vierzint il palm de man diestre: “Cheste e je la man di Uthman” e daspò al à tignût il palm diestre al palm çampe e al à dit: “Chest al è par”. Alore Ibn Umar al disè al om; “Cumò va cun la spiegazion.”