Malaikat pencabut nyawa akan bertanya: apakah kamu pernah beramal kebaikan?

Imam Bukhari : 3194

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ قَالَ قَالَ عُقْبَةُ بْنُ عَمْرٍو لِحُذَيْفَةَأَلَا تُحَدِّثُنَا مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ مَعَ الدَّجَّالِ إِذَا خَرَجَ مَاءً وَنَارًا فَأَمَّا الَّذِي يَرَى النَّاسُ أَنَّهَا النَّارُ فَمَاءٌ بَارِدٌ وَأَمَّا الَّذِي يَرَى النَّاسُ أَنَّهُ مَاءٌ بَارِدٌ فَنَارٌ تُحْرِقُ فَمَنْ أَدْرَكَ مِنْكُمْ فَلْيَقَعْ فِي الَّذِي يَرَى أَنَّهَا نَارٌ فَإِنَّهُ عَذْبٌ بَارِدٌ قَالَ حُذَيْفَةُ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ أَتَاهُ الْمَلَكُ لِيَقْبِضَ رُوحَهُ فَقِيلَ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ مِنْ خَيْرٍ قَالَ مَا أَعْلَمُ قِيلَ لَهُ انْظُرْ قَالَ مَا أَعْلَمُ شَيْئًا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُبَايِعُ النَّاسَ فِي الدُّنْيَا وَأُجَازِيهِمْ فَأُنْظِرُ الْمُوسِرَ وَأَتَجَاوَزُ عَنْ الْمُعْسِرِ فَأَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ فَقَالَ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا حَضَرَهُ الْمَوْتُ فَلَمَّا يَئِسَ مِنْ الْحَيَاةِ أَوْصَى أَهْلَهُ إِذَا أَنَا مُتُّ فَاجْمَعُوا لِي حَطَبًا كَثِيرًا وَأَوْقِدُوا فِيهِ نَارًا حَتَّى إِذَا أَكَلَتْ لَحْمِي وَخَلَصَتْ إِلَى عَظْمِي فَامْتُحِشَتْ فَخُذُوهَا فَاطْحَنُوهَا ثُمَّ انْظُرُوا يَوْمًا رَاحًا فَاذْرُوهُ فِي الْيَمِّ فَفَعَلُوا فَجَمَعَهُ اللَّهُ فَقَالَ لَهُ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ خَشْيَتِكَ فَغَفَرَ اللَّهُ لَهُقَالَ عُقْبَةُ بْنُ عَمْرٍو وَأَنَا سَمِعْتُهُ يَقُولُ ذَاكَ وَكَانَ نَبَّاشًا

اسان کي موسيٰ بن اسماعيل ٻڌايو آهي ته اسان کي ابو عوانه ٻڌايو آهي ته اسان کي عبدالمالڪ ٻڌايو آهي ته [ربعي بن هراسي] چيو آهي ته [عقبه بن عمرو] [حذیفہ] کي چيو ته ڇا توهان اهو ٻڌائڻ لاءِ تيار نه آهيو جيڪو توهان رسول الله ﷺ کان ٻڌو آهي؟ حذیفہ چيو ته: 'يقيناً مون هڪ ڀيرو کيس چوندي ٻڌو هو ته: 'دجال پاڻي ۽ باهه سان نڪرندو. جيڪو ماڻهو باهه وانگر ڏسن ٿا اهو اصل ۾ ٿڌو پاڻي آهي، ۽ جيڪو ماڻهو پاڻي وانگر ڏسن ٿا اهو اصل ۾ باهه کي ساڙيندڙ آهي. تنهن ڪري توهان مان جيڪو به ان سان ملندو اهو ان جي هٿ ۾ اهو کڻي وڃي جيڪو باهه وانگر نظر اچي ٿو ڇاڪاڻ ته اهو تازو ۽ ٿڌو پاڻي آهي'. حذیفہ اهو به چيو ته: '۽ مون ان کي اهو به ٻڌو آهي ته توهان کان اڳ وارن مان هڪ شخص وٽ هڪ فرشتو آيو هو ته ان جي جان وٺي ۽ پوءِ ان کان پڇيو ته: 'ڇا توهان ڪڏهن ڪو نيڪ ڪم ڪيو آهي؟'. ان شخص جواب ڏنو؛ 'مون کي خبر ناهي'. ان کي چيو ويو؛ 'ياد رکڻ جي ڪوشش ڪريو'. ان شخص ٻيهر جواب ڏنو؛ 'مون کي ڪجهه به خبر ناهي، سواءِ ان جي ته مون ٻين ماڻهن سان خريداري ۽ وڪرو جو معاملو ڪيو آهي، جن کي انهن جي دولت لاءِ رعايت ڏني وئي آهي، مان انهن جا قرض ادا ڪرڻ لاءِ وقت ڏيان ٿو، ۽ جيڪي مصيبت ۾ آهن انهن کي معاف ڪريان ٿو. پوءِ الله کيس جنت ۾ داخل ڪري ٿو'. پوءِ حذیفہ ٻيهر چيو؛ '۽ مون ان کي به ٻڌو آهي شال الله عليه السلام؛ 'هڪ شخص هو جڏهن سندس موت ويجهو هو ۽ ان کي بچڻ جي ڪا اميد نه هئي، هن پنهنجي خاندان کي وصيت ڪئي ته: 'جڏهن مان مران، گهڻيون ڪاٺيون گڏ ڪر ۽ پوءِ ڪاٺ تي باهه ٻاري - مون کي ساڙڻ لاءِ - جيستائين باهه منهنجي گوشت کي ڌوڏي ۽ منهنجي هڏين کي تباهه ڪري ڇڏي، جيستائين اهو راھ ۾ تبديل ٿي وڃي، پوءِ ان کي کڻي وڃ، منهنجي جسم جي راھ کي گڏ ڪر پوءِ هڪ ڏينهن ڏس جڏهن تيز هوا هلي، پوءِ تون منهنجي جسم جي راھ کي درياءَ ۾ وهائي ڇڏين. سندس خاندان به سندس وصيت تي عمل ڪيو. قيامت جي ڏينهن، الله تعاليٰ سندس جسم جي راھ گڏ ڪئي ۽ کيس زنده ڪيو، پوءِ ان کان پڇيو ويو ته: 'تو اهو ڇو ڪيو؟'. ان شخص جواب ڏنو: 'ڇاڪاڻ ته مان توهان کان ڊڄان ٿو'. تنهن ڪري الله تعاليٰ ان شخص کي معاف ڪري ڇڏيو. 'عقبه بن عمرو؛' ۽ مون ان کي رسول الله ﷺ کي اهڙي ڳالهه ڪندي ٻڌو ۽ اهو چيو ويو ته اهو شخص قبر کوٽڻ جو ڪم ڪري رهيو هو.'