Kebijaksanaan Nabi Sulaiman dalam menyelesaikan perselisihan anak dari dua ibu

Imam Bukhari : 3173

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَثَلِي وَمَثَلُ النَّاسِ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتَوْقَدَ نَارًا فَجَعَلَ الْفَرَاشُ وَهَذِهِ الدَّوَابُّ تَقَعُ فِي النَّارِ وَقَالَ كَانَتْ امْرَأَتَانِ مَعَهُمَا ابْنَاهُمَا جَاءَ الذِّئْبُ فَذَهَبَ بِابْنِ إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ صَاحِبَتُهَا إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ وَقَالَتْ الْأُخْرَى إِنَّمَا ذَهَبَ بِابْنِكِ فَتَحَاكَمَتَا إِلَى دَاوُدَ فَقَضَى بِهِ لِلْكُبْرَى فَخَرَجَتَا عَلَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ فَأَخْبَرَتَاهُ فَقَالَ ائْتُونِي بِالسِّكِّينِ أَشُقُّهُ بَيْنَهُمَا فَقَالَتْ الصُّغْرَى لَا تَفْعَلْ يَرْحَمُكَ اللَّهُ هُوَ ابْنُهَا فَقَضَى بِهِ لِلصُّغْرَىقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنْ سَمِعْتُ بِالسِّكِّينِ إِلَّا يَوْمَئِذٍ وَمَا كُنَّا نَقُولُ إِلَّا الْمُدْيَةُ

ነጊሩና ኣሎ [ኣቡ ኣል ያማን] ነጊሩና ኣሎ [ስዩኣይብ] ነጊሩና ኣሎ [ኣቡ ኣዝ ዛናድ] ካብ [ዓብዱራሕማን] ንሱ ድማ ካብ [ኣቡ ሑረይራ ራድያላሁ ዓንሁ] ከም ዝሰምዐ ንረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ከምዚ ክብሉ ሰሚዑ: ኣብ ቅድሚ ደቂ ሰባት ዘሎ ምሳሌይ ከም ሓደ ሓውን ጽምብላሊዕን ነዞም እንስሳታትን ዘብርህ ሰብ እዩ። ናብቲ ሓዊ እቶ'። ከምኡ’ውን ከምዚ በለ፦ ‘ክልተ ኣንስቲ ምስ ናይ ገዛእ ርእሰን ዕሸላት ነበራ ሽዑ ሓደ ዝብኢ መጺኡ ሓደ ካብቶም ዕሸላት ወሲዱ። ስለዚ ሓንቲ ካብተን ኣንስቲ፤ 'እቲ ዝብኢ ዝወሰዶ ውላድካ እዩ ነይሩ'። እታ ካልእ ሰበይቲ ድማ፤ 'ወድኻ እዩ ብተኹላ ዝተወሰደ።' ኣብ መወዳእታ ክልቲኦም ንነቢ ዳውድ ዓሌይሂሰላም ውሳነ ሓቲቶም ነቢ ዳውድ ድማ እቲ ህጻን ናይ ሓንቲ ዓባይ ሰበይቲ ምዃኑ ወሲኖም። እንተኾነ ክልቲኦም ምስ ነቢ ሱሌማን ቢን ዳውድ ዓላሂማሰላም ክራኸቡ ከይዶም ብዛዕባ እቲ ዘጋጠሞ ፍጻመታት ኣዕለሉ። ስለዚ ሰሎሞን፡ ‘ነዚ ህጻን ኣብ ክልተ ምእንቲ ክቖርጾ ካራ ሃበኒ’ በለ። እታ ንእሽቶ ሰበይቲ ድማ፤ ‘ኣይትግበር። ኣላህ ምሕረት ይግበረልኩም ቆልዓ ናቱ እዩ'። ስለዚ ኣብ መወዳእታ ነቢይ ሰሎሞን እቲ ህጻን ናይ ሓንቲ ንእሽቶ ሰበይቲ ምዃኑ ወሰነ'። ኣቡ ሑረይራ ኣላህ ይሕጎሰሎም ከምዚ ኢሎም፤ 'በላህ ኣብዚ ዛንታ ብዘይካ ሎሚ 'ሲኪን' -ካራ- ዝብል ሰሚዐ ኣይፈልጥን ብዘይካ ኣል-ሙድያ -ጎሎክ- ኢልና ኣይንፈልጥን።