Imam Bukhari : 3074

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْأَزْرَقُ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ الْحَسَنِ وَابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ غُفِرَ لِامْرَأَةٍ مُومِسَةٍ مَرَّتْ بِكَلْبٍ عَلَى رَأْسِ رَكِيٍّ يَلْهَثُ قَالَ كَادَ يَقْتُلُهُ الْعَطَشُ فَنَزَعَتْ خُفَّهَا فَأَوْثَقَتْهُ بِخِمَارِهَا فَنَزَعَتْ لَهُ مِنْ الْمَاءِ فَغُفِرَ لَهَا بِذَلِكَ

Dywedwyd wrthym fod [Al Hasan bin ash-Shobbah] wedi dweud wrthym fod [Ishaq Al Azraq] wedi dweud wrthym ['Auf] gan [Al Hasan] ac [Ibn Sirin] gan [Abu Hurairah radliallahu 'anhu] gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam a ddywedodd: 'Roedd yna wraig odinebus y maddeuwyd ei phechod am -roi ci i'w yfed-. Wrth iddo gerdded roedd ci ger ffynnon a oedd yn rhoi ei dafod allan mewn cyflwr a oedd bron â marw o syched. Tynnodd y wraig ei hesgidiau i ffwrdd ar unwaith, rhwymodd ei sgarff pen, yna cymerodd ddŵr o'r ffynnon. Oherwydd ei weithredoedd, maddeuwyd ei bechodau iddo'.