Imam Bukhari : 2920

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنَّا مُحَاصِرِينَ قَصْرَ خَيْبَرَ فَرَمَى إِنْسَانٌ بِجِرَابٍ فِيهِ شَحْمٌ فَنَزَوْتُ لِآخُذَهُ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ

ነጊሩና ኣሎ [ኣቡ ኣል ወሊድ] ነጊሩና ኣሎ [ስዩባ] ካብ [ሑማይድ ቢን ሂላል] ካብ [ዓብደላ ቢን ሙግፋል ራድሊኣላሁ ዓንሁ] ኢሉ፤ 'ንዕርዲ ኻይባር ኣብ ከበብናዮ ከለና፡ ሓደ ሰብ ብታሎ ዝተመልአ ቆርበት ዝሓዘ መትሓዚ ስለ ዝደርበየኒ ክወስዶ ዘሊለ።' ሽዑ ቁሊሕ ኢለ ረሱል ሰለላሁዓላይሂዋሰላም ኣብኡ ከምዘለዉ ርእየ ስለዚ ሕፍረት ተሰሚዑኒ።'