इमाम इब्न माजह : 4302

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَجْتَمِعُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُلْهَمُونَ أَوْ يَهُمُّونَ شَكَّ سَعِيدٌ فَيَقُولُونَ لَوْ تَشَفَّعْنَا إِلَى رَبِّنَا فَأَرَاحَنَا مِنْ مَكَانِنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ آدَمُ أَبُو النَّاسِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ فَاشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّكَ يُرِحْنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ وَيَشْكُو إِلَيْهِمْ ذَنْبَهُ الَّذِي أَصَابَ فَيَسْتَحْيِي مِنْ ذَلِكَ وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا فَإِنَّهُ أَوَّلُ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ سُؤَالَهُ رَبَّهُ مَا لَيْسَ لَهُ بِهِ عِلْمٌ وَيَسْتَحْيِي مِنْ ذَلِكَ وَلَكِنْ ائْتُوا خَلِيلَ الرَّحْمَنِ إِبْرَاهِيمَ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَبْدًا كَلَّمَهُ اللَّهُ وَأَعْطَاهُ التَّوْرَاةَ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ قَتْلَهُ النَّفْسَ بِغَيْرِ النَّفْسِ وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَكَلِمَةَ اللَّهِ وَرُوحَهُ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُحَمَّدًا عَبْدًا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَ فَيَأْتُونِي فَأَنْطَلِقُ قَالَ فَذَكَرَ هَذَا الْحَرْفَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ فَأَمْشِي بَيْنَ السِّمَاطَيْنِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ ثُمَّ عَادَ إِلَى حَدِيثِ أَنَسٍ قَالَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فَيُؤْذَنُ لِي فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَحْمَدُهُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَيُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّانِيَةَ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ لِي ارْفَعْ مُحَمَّدُ قُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُهُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَيُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّالِثَةَ فَإِذَا رَأَيْتُ رَبِّي وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ قُلْ تُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَحْمَدُهُ بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَيُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الرَّابِعَةَ فَأَقُولُ يَا رَبِّ مَا بَقِيَ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ

हे आम्हाला [नाश्र इब्न अली] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [खालिद इब्न अल-हारीथ] यांच्याकडून, त्यांनी आम्हाला [सईद] यांच्याकडून, [कतादा] यांच्याकडून, [अनस इब्न मलिक] यांच्याकडून सांगितले की अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: "पुनरुत्थानाच्या दिवशी, श्रद्धाळू लोक एकत्र जमतील आणि त्यांना प्रेरणा मिळेल —किंवा त्यांना एक प्रवृत्ती दिली जाईल (सईद यांना खात्री नव्हती)—जेणेकरून ते म्हणतील: 'आपण आपल्या प्रभू, सर्वशक्तिमान आणि भव्य, यांच्याकडे मध्यस्थी मागावी, जेणेकरून आम्हाला सध्याच्या ठिकाणाहून हलवले जाईल.' मग ते आदम (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेले आणि म्हणाले: 'ऐ आदम, तुम्ही मानवजातीचे पिता आहात; अल्लाहने तुम्हाला आपल्या हातांनी निर्माण केले आणि आपल्या फरिश्त्यांना तुमच्यासमोर सज्दा करायला लावले, आणि त्याने तुम्हाला सर्व गोष्टींची नावे शिकवली; तर आपल्या प्रभूंकडे मध्यस्थी मागा की तो आम्हाला या ठिकाणाहून हलवून टाकेल!' "म्हणून आदम म्हणाले, 'तुम्ही मला शोधत नाही,' मग आदमने त्याने केलेला पाप सांगितला, ज्यामुळे त्याला अल्लाहसमोर लाज वाटली. (आदम म्हणाले), 'पण नूहकडे जा, कारण तो पहिला संदेशवाहक आहे ज्याला अल्लाहने पृथ्वीवर पाठवले,' म्हणून ते नूहकडे गेले, पण त्याने सांगितले; 'तुम्ही ज्याचा शोध घेत आहात तो मी नाही,' आणि त्याने आपले दोष आणि आपल्या प्रभूला केलेली प्रार्थना, ज्याची त्याला पूर्ण जाणीव नव्हती, याचे वर्णन केले, तोपर्यंत त्याला लाज वाटू लागली; 'पण दयाळूचा प्रिय इब्राहिमकडे जा,' म्हणून ते त्याच्याकडे गेले, पण त्यानेही म्हटले; 'तुम्ही ज्याचा शोध घेत आहात तो मी नाही, परंतु मूसाकडे जा, ज्याला अल्लाहने थेट संबोधले आणि ज्याला त्याने तोराह दिली.' मग ते मूसांकडे गेले, आणि मूसांनीही म्हटले; "तुम्ही ज्याला शोधत आहात तो मी नाही," असे म्हणत त्यांनी एका व्यक्तीचा उल्लेख केला ज्याला त्यांनी कोणत्याही न्याय्य कारणाशिवाय ठार मारले होते; "पण जा जेजूंकडे, अल्लाहचे सेवक आणि त्यांचे प्रेषित, त्यांचे वचन आणि त्यांचा आत्मा." मग ते येशूंकडे गेले, आणि येशूंनीही म्हटले: "तुम्ही ज्याला शोधत आहात तो मी नाही, परंतु मुहम्मद यांच्याकडे जा, ज्यांचे भूतकाळातील आणि भविष्यातील सर्व पाप अल्लाहने क्षमा केले आहेत." तो म्हणाला: "मग ते माझ्याकडे आले, आणि मी निघालो." कथकाने सांगितले: "नंतर त्याने अल-हसन यांच्याकडून ते शब्द उद्धृत केले, ज्यांनी म्हटले: 'मग मी श्रद्धाळूंच्या पांक्तीत फिरलो.'" कथकाने सांगितले: "नंतर तो अनस यांच्या हदीसकडे परतला; त्याने म्हटले: 'मग मी माझ्या प्रभूंकडून परवानगी मागितली, आणि मला परवानगी मिळाली. जेव्हा मी माझ्या प्रभूला पाहिले, तेव्हा मी तत्काळ प्रणाम केला, आणि त्याने मला आपल्या इच्छेनुसार प्रणामातच राहू दिले. मग मला सांगण्यात आले: 'उठ, हे मुहम्मद! बोल, आणि तुझे बोलणे ऐकले जाईल! माग, आणि तुझी मागणी मान्य केली जाईल! आणि मध्यस्थी माग, आणि तुला (मध्यस्थी करण्याचा) अधिकार दिला जाईल.' मग मी त्याने शिकवलेल्या स्तुतीने त्याची स्तुती केली, नंतर मी मध्यस्थी केली आणि त्याने माझ्यासाठी एक मर्यादा ठरवली, नंतर मी लोकांना स्वर्गात प्रवेश दिला. मग मी दुसऱ्यांदा (माझ्या प्रभूंकडे) परतलो; जेव्हा मी माझ्या प्रभूला पाहिले, तेव्हा मी तत्काळ प्रणाम केला, आणि त्याने मला त्याला हवे तेवढे प्रणामात राहू दिले. मग म्हटले गेले: 'उठ, हे मुहम्मद! बोल, आणि तुझे ऐकले जाईल! मागा, आणि तुझी मागणी मान्य केली जाईल! आणि मध्यस्थीसाठी माग, आणि तुला (मध्यस्थी करण्याचा अधिकार) दिला जाईल.' मग मी माझा डोळा वर करून त्याने मला शिकवलेल्या स्तुतींनी त्याची स्तुती केली, नंतर मी मध्यस्थता केली आणि त्याने माझ्यासाठी एक मर्यादा ठरवली, आणि मी लोकांना स्वर्गात प्रवेश दिला." मग मी (माझ्या प्रभूंकडे) तिसऱ्यांदा परतलो, आणि जेव्हा मी माझ्या प्रभूला पाहिले, तेव्हा मी ताबडतोब त्याच्यासमोर साष्टांग नमस्कार केला, आणि त्याने मला त्याला हवे तितके काळ साष्टांग नमस्कारात राहू दिले. मग सांगण्यात आले: "उठ, हे मुहम्मद! बोल, आणि तुझे बोलणे ऐकले जाईल! मागा, आणि तुझी मागणी मान्य केली जाईल! आणि मध्यस्थी मागा, आणि तुला (मध्यस्थी करण्याचा अधिकार) दिला जाईल." मग मी माझा डोळा वर करून त्याने मला शिकवलेल्या स्तुतीने त्याची स्तुती केली, नंतर मी मध्यस्थता केली आणि त्याने माझ्यासाठी एक मर्यादा ठरवली, आणि मी लोकांना स्वर्गात प्रवेश दिला." मग मी चौथ्यांदा (माझ्या प्रभूंकडे) परतलो, आणि मी म्हटले: 'अरे प्रभू, आता फक्त तेच उरले आहेत ज्यांना कुरआनने प्रतिबंधित केले आहे.'