इमाम इब्न माजह : 4296

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَتَى الْمَقْبَرَةَ فَسَلَّمَ عَلَى الْمَقْبَرَةِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى بِكُمْ لَاحِقُونَ ثُمَّ قَالَ لَوَدِدْنَا أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَلَسْنَا إِخْوَانَكَ قَالَ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانِي الَّذِينَ يَأْتُونَ مِنْ بَعْدِي وَأَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ لَمْ يَأْتِ مِنْ أُمَّتِكَ قَالَ أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنَّ رَجُلًا لَهُ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ خَيْلٍ دُهْمٍ بُهْمٍ أَلَمْ يَكُنْ يَعْرِفُهَا قَالُوا بَلَى قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الْوُضُوءِ قَالَ أَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ ثُمَّ قَالَ لَيُذَادَنَّ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ فَأُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمُّوا فَيُقَالُ إِنَّهُمْ قَدْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ وَلَمْ يَزَالُوا يَرْجِعُونَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ فَأَقُولُ أَلَا سُحْقًا سُحْقًا

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन बाश्यार] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुहम्मद बिन जाफर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शु'बाह] यांच्याकडून सांगितले, [अल 'अला' बिन अब्दुर्रहमान] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, [अबू हुरैरा] यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून वर्णन केले आहे की, त्यांनी एकदा स्मशानाला भेट दिली आणि त्यातील लोकांना अभिवादन करून म्हणाले: "मुस्लिमांच्या निवासास्थानी, तुमच्यावर शांती नांदो, आणि, अल्लाहने इच्छा केली तर, आम्हीही तुमच्यात सामील होऊ." मग त्यांनी म्हटले: "खरोखरच, आम्हाला आमच्या या भावांना भेटण्याची आशा आहे." सहचार्‍यांनी विचारले: "अल्लाहच्या प्रेषिता, आम्ही तुमचे भाऊ नाही का?" त्यांनी उत्तर दिले: "तुम्ही माझे साथीदार आणि माझे भाऊ आहात जे माझ्यानंतर येणार आहेत; खरोखरच, मी तुम्हा सर्वांची माझ्या हौदावर वाट पाहणार आहे." त्यांनी विचारले, "अल्लाहच्या प्रेषिता, आपल्या उम्माहपैकी ज्यांना आपण ओळखत नाही, त्यांना आपण कसे ओळखाल?" त्यांनी उत्तर दिले, "तुम्हाला काय वाटते जर एखाद्या माणसाकडे पांढऱ्या शेपटीचा घोडा असला, ज्याच्या तोंडावर आणि दोन्ही घोट्यांवर पांढरे ठसे असतील, आणि तो घोडा काळ्या घोड्यांच्या कळपात असेल?" तो ओळखला जाणार नाही का?" त्यांनी उत्तर दिले, "नक्कीच." त्याने सांगितले, "खऱ्या अर्थाने, ते पुनरुत्थानाच्या दिवशी वुजूच्या पाण्यामुळे त्यांच्या चेहऱ्यावर, मनगटांवर आणि पायांच्या तळव्यांवर पांढरेपणा घेऊन येतील." त्याने सांगितले, "मी तुमची प्रतीक्षा तळ्याच्या काठावर करीन." मग त्याने पुढे सांगितले: "जाणून घ्या की माझ्या तलावाची राखण तशीच केली जाईल जशी भटक्या उंटापासून तलावाची राखण केली जाते. मग मी त्यांना बोलावून म्हणेन: 'या, या.' तेव्हा म्हटले जाईल: 'खरोखरच, त्यांनी तुमच्यानंतर ते बदलून टाकले आणि ते सतत पराभूत होत राहिले,' म्हणून मी म्हणेन: 'पुढे या, पुढे या.'"