Imam Ibnu Majah : 4243

حَدَّثَنَا رَاشِدُ بْنُ سَعِيدٍ الرَّمْلِيُّ أَنْبَأَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ ابْنِ ثَوْبَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَقْبَلُ تَوْبَةَ الْعَبْدِ مَا لَمْ يُغَرْغِرْ

ከም ዝተነግረና [ራሲድ ቢን ሰዒድ ኣር ራምሊ] [ኣል ወሊድ ቢን ሙስሊም] ካብ [ኢብኑ ጻውባን] ካብ [ኣቡኡ] ካብ [መኹል] ካብ [ጁባይር ቢን ኑፋይር] ካብ [ዓብደላ ቢን ዑመር] ካብ ነቢ ሰለላሁ ዓሌይ ዋሰላም ከም ዝነገረና: ብሓቂ ኣላህ ዓዛ ዋጀላ ንስሓ ናይ ሓደ ክቕበል እዩ። ኣገልጋሊ፡ ገና ክሳብ ዘይሞተ’።