Imam Ibnu Majah : 4093

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ سَهْمٍ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ قَالَنَزَلْتُ عَلَى أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ وَهُوَ طَعِينٌ فَأَتَاهُ مُعَاوِيَةُ يَعُودُهُ فَبَكَى أَبُو هَاشِمٍ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ مَا يُبْكِيكَ أَيْ خَالِ أَوَجَعٌ يُشْئِزُكَ أَمْ عَلَى الدُّنْيَا فَقَدْ ذَهَبَ صَفْوُهَا قَالَ عَلَى كُلٍّ لَا وَلَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهِدَ إِلَيَّ عَهْدًا وَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ تَبِعْتُهُ قَالَ إِنَّكَ لَعَلَّكَ تُدْرِكُ أَمْوَالًا تُقْسَمُ بَيْنَ أَقْوَامٍ وَإِنَّمَا يَكْفِيكَ مِنْ ذَلِكَ خَادِمٌ وَمَرْكَبٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَدْرَكْتُ فَجَمَعْتُ

اسان کي [محمد بن الشبه] ٻڌايو آهي [جرير] [منصور] کان [ابو وائل] کان [سمره بن سهم] سندس قوم جي هڪ ماڻهوءَ کان، هن چيو ته: 'مان هڪ ڀيري ابو حسيم بن عتبه جي گهر ۾ رهيس جڏهن هو بيمار هو، تڏهن معاويه به ان جي عيادت لاءِ آيو. پوءِ ابو حسيم روئي پيو، پوءِ معاويه پڇيو، 'اي چاچا، توهان کي ڇا روئڻ اچي ٿو؟ ڇا توهان کي درد ٿئي ٿو يا اهو ان ڪري جو دنيا جا ڪم پنهنجي تقدس وڃائي چڪا آهن؟' ' [ابو حسيم] جواب ڏنو، 'ٻنهي جي ڪري نه، پر رسول الله صلي الله عليه وسلم مون کي هڪ ڀيرو حڪم ڏنو هو، جيڪڏهن مان ان کي پهرين پورو ڪري سگهان ها. هڪ ڀيرو پاڻ فرمايو: 'يقيناً، توهان وٽ خزانا هوندا جيڪي توهان ماڻهن کي ڏيندا. تنهن هوندي به، توهان لاءِ الله جي رستي ۾ مددگار ۽ گاڏي ڪافي آهي'. ان کان پوءِ، مون ان کي حاصل ڪيو ۽ ان کي گڏ ڪرڻ ۾ ڪامياب ٿيس.'