Imam Ibn Majah : 4069
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تُفْتَحُ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ فَيَخْرُجُونَ كَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَعُمُّونَ الْأَرْضَ وَيَنْحَازُ مِنْهُمْ الْمُسْلِمُونَ حَتَّى تَصِيرَ بَقِيَّةُ الْمُسْلِمِينَ فِي مَدَائِنِهِمْ وَحُصُونِهِمْ وَيَضُمُّونَ إِلَيْهِمْ مَوَاشِيَهُمْ حَتَّى أَنَّهُمْ لَيَمُرُّونَ بِالنَّهَرِ فَيَشْرَبُونَهُ حَتَّى مَا يَذَرُونَ فِيهِ شَيْئًا فَيَمُرُّ آخِرُهُمْ عَلَى أَثَرِهِمْ فَيَقُولُ قَائِلُهُمْ لَقَدْ كَانَ بِهَذَا الْمَكَانِ مَرَّةً مَاءٌ وَيَظْهَرُونَ عَلَى الْأَرْضِ فَيَقُولُ قَائِلُهُمْ هَؤُلَاءِ أَهْلُ الْأَرْضِ قَدْ فَرَغْنَا مِنْهُمْ وَلَنُنَازِلَنَّ أَهْلَ السَّمَاءِ حَتَّى إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَهُزُّ حَرْبَتَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ مُخَضَّبَةً بِالدَّمِ فَيَقُولُونَ قَدْ قَتَلْنَا أَهْلَ السَّمَاءِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ دَوَابَّ كَنَغَفِ الْجَرَادِ فَتَأْخُذُ بِأَعْنَاقِهِمْ فَيَمُوتُونَ مَوْتَ الْجَرَادِ يَرْكَبُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَيُصْبِحُ الْمُسْلِمُونَ لَا يَسْمَعُونَ لَهُمْ حِسًّا فَيَقُولُونَ مَنْ رَجُلٌ يَشْرِي نَفْسَهُ وَيَنْظُرُ مَا فَعَلُوا فَيَنْزِلُ مِنْهُمْ رَجُلٌ قَدْ وَطَّنَ نَفْسَهُ عَلَى أَنْ يَقْتُلُوهُ فَيَجِدُهُمْ مَوْتَى فَيُنَادِيهِمْ أَلَا أَبْشِرُوا فَقَدْ هَلَكَ عَدُوُّكُمْ فَيَخْرُجُ النَّاسُ وَيَخْلُونَ سَبِيلَ مَوَاشِيهِمْ فَمَا يَكُونُ لَهُمْ رَعْيٌ إِلَّا لُحُومُهُمْ فَتَشْكَرُ عَلَيْهَا كَأَحْسَنِ مَا شَكِرَتْ مِنْ نَبَاتٍ أَصَابَتْهُ قَطُّ
Nabalitaan sa amin [si Abu Kuraib] na nagsabi sa amin [si Yunus bin Bukair] mula kay [Muhammad bin Ishaq] na nagsabi sa akin ['Ashim bin Umar bin Qatadah] mula kay [Mahmud bin Labid] mula kay [Abu Sa'id Al Khudri], na ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagsabi: "Ang Gog at Magog ay bubuksan (ang daan palabas), pagkatapos ay lalabas sila gaya ng sinabi ng Allah: '(Hanggang sa mabuksan ang Gog at Magog (mga pader), at mabilis silang bumaba mula sa lahat ng matataas na lugar)' (Qs. Al Anbiyaa; 96). Pagkatapos ay sinabi ng isa sa grupo, 'Tunay nga, ang lugar na ito ay dating umaagos ng maraming tubig!' Pagkatapos ay lumitaw ang isa sa kanila sa lupa, na nagsasabing, 'Silang lahat ay mga pinuno ng lupa, at natapos na natin (natalo) sila, at tunay na hahamonin natin ang mga tao sa kalangitan.' Kaya't inihagis ng isa sa kanila ang kanyang sibat sa kalangitan, at ang sibat ay bumalik na puno ng dugo." Pagkatapos ay sinabi nila, 'Napatay namin ang mga naninirahan sa kalangitan.' Nang sila ay nasa ganitong kalagayan, nagpadala si Allah ng isang kawan ng mga hayop na parang mga uod (uod) sa mga tipaklong, pagkatapos ay inatake ang kanilang mga leeg kaya't namatay silang nakahiga na parang mga patay na tipaklong, at sila ay nagkabuwal sa isa't isa. Kinaumagahan, hindi narinig ng mga Muslim ang kanilang tinig, kaya't nagtanong sila, 'Sino ang isang taong nag-iisang tao at nakakita sa kanilang ginawa' pagkatapos ay may isang lalaki na bumaba mula sa kanila na naghanda ng sarili para sa kanilang pagpatay, ngunit natagpuan ng lalaki na sila ay napatay na, kaya't sumigaw siya sa kanila (mga Muslim), 'Magalak kayo, ang inyong kaaway ay namatay na.' Kaya lumabas ang mga tao at pinakawalan ang kanilang mga alagang hayop. Wala silang mga alagang hayop maliban sa kanilang laman lamang ang natitira, kaya't nagpapasalamat sila para dito, tulad ng pinakamahusay na pasasalamat ng mga halaman na hindi kailanman nadidiligan.