Imam Ibnu Majah : 4064

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ وَصَعِدَ الْمِنْبَرَ وَكَانَ لَا يَصْعَدُ عَلَيْهِ قَبْلَ ذَلِكَ إِلَّا يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ فَمِنْ بَيْنِ قَائِمٍ وَجَالِسٍ فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ بِيَدِهِ أَنْ اقْعُدُوا فَإِنِّي وَاللَّهِ مَا قُمْتُ مَقَامِي هَذَا لِأَمْرٍ يَنْفَعُكُمْ لِرَغْبَةٍ وَلَا لِرَهْبَةٍ وَلَكِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي خَبَرًا مَنَعَنِي الْقَيْلُولَةَ مِنْ الْفَرَحِ وَقُرَّةِ الْعَيْنِ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَنْشُرَ عَلَيْكُمْ فَرَحَ نَبِيِّكُمْ أَلَا إِنَّ ابْنَ عَمٍّ لِتَمِيمٍ الدَّارِيِّ أَخْبَرَنِي أَنَّ الرِّيحَ أَلْجَأَتْهُمْ إِلَى جَزِيرَةٍ لَا يَعْرِفُونَهَا فَقَعَدُوا فِي قَوَارِبِ السَّفِينَةِ فَخَرَجُوا فِيهَا فَإِذَا هُمْ بِشَيْءٍ أَهْدَبَ أَسْوَدَ قَالُوا لَهُ مَا أَنْتَ قَالَ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قَالُوا أَخْبِرِينَا قَالَتْ مَا أَنَا بِمُخْبِرَتِكُمْ شَيْئًا وَلَا سَائِلَتِكُمْ وَلَكِنْ هَذَا الدَّيْرُ قَدْ رَمَقْتُمُوهُ فَأْتُوهُ فَإِنَّ فِيهِ رَجُلًا بِالْأَشْوَاقِ إِلَى أَنْ تُخْبِرُوهُ وَيُخْبِرَكُمْ فَأَتَوْهُ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَإِذَا هُمْ بِشَيْخٍ مُوثَقٍ شَدِيدِ الْوَثَاقِ يُظْهِرُ الْحُزْنَ شَدِيدِ التَّشَكِّي فَقَالَ لَهُمْ مِنْ أَيْنَ قَالُوا مِنْ الشَّامِ قَالَ مَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ قَالُوا نَحْنُ قَوْمٌ مِنْ الْعَرَبِ عَمَّ تَسْأَلُ قَالَ مَا فَعَلَ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي خَرَجَ فِيكُمْ قَالُوا خَيْرًا نَاوَى قَوْمًا فَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَأَمْرُهُمْ الْيَوْمَ جَمِيعٌ إِلَهُهُمْ وَاحِدٌ وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ قَالَ مَا فَعَلَتْ عَيْنُ زُغَرَ قَالُوا خَيْرًا يَسْقُونَ مِنْهَا زُرُوعَهُمْ وَيَسْتَقُونَ مِنْهَا لِسَقْيِهِمْ قَالَ فَمَا فَعَلَ نَخْلٌ بَيْنَ عَمَّانَ وَبَيْسَانَ قَالُوا يُطْعِمُ ثَمَرَهُ كُلَّ عَامٍ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ بُحَيْرَةُ الطَّبَرِيَّةِ قَالُوا تَدَفَّقُ جَنَبَاتُهَا مِنْ كَثْرَةِ الْمَاءِ قَالَ فَزَفَرَ ثَلَاثَ زَفَرَاتٍ ثُمَّ قَالَ لَوْ انْفَلَتُّ مِنْ وَثَاقِي هَذَا لَمْ أَدَعْ أَرْضًا إِلَّا وَطِئْتُهَا بِرِجْلَيَّ هَاتَيْنِ إِلَّا طَيْبَةَ لَيْسَ لِي عَلَيْهَا سَبِيلٌ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هَذَا يَنْتَهِي فَرَحِي هَذِهِ طَيْبَةُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا فِيهَا طَرِيقٌ ضَيِّقٌ وَلَا وَاسِعٌ وَلَا سَهْلٌ وَلَا جَبَلٌ إِلَّا وَعَلَيْهِ مَلَكٌ شَاهِرٌ سَيْفَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ

[محمد بن عبدالله بن نمير] اسان کي [منهنجي پيءُ] اسان کي [اسماعيل بن ابو خالد] ان کان [مجالد] ان کان [عاص سيابي] ان کان [فاطمه بنت قيس] کان روايت ڪئي ته: 'هڪ ڏينهن رسول الله صلي الله عليه وسلم نماز پڙهي ۽ پوءِ منبر تي چڙهي ويا، جيتوڻيڪ عام طور تي ان کان اڳ فوري طور تي نه ويندا هئا، سواءِ جمعي جي. تنهن ڪري انهن لاءِ ماحول خوشگوار لڳي رهيو هو. جڏهن ان وقت ڪجهه وڃڻ وارا هئا ۽ ٻيا اڃا تائين ويٺا هئا، تڏهن هن پنهنجي هٿ سان ماڻهن کي ٻيهر ويهڻ جو اشارو ڪيو. هن چيو: 'الله جو قسم، مان پنهنجي جاءِ تي نه ويٺو آهيان ڇو ته ڪا اهڙي شيءِ آهي جيڪا توهان سڀني لاءِ فائديمند آهي، توهان کي حيران ڪرڻ يا توهان کي پريشان ڪرڻ لاءِ. پر تميم الداري مون وٽ اهڙي خبر کڻي آيو آهي جنهن مون کي خوشي ۽ مسرت جي ڪري ننڊ ڪرڻ کان روڪيو. تنهن ڪري، مان توهان سان توهان جي نبي جي خوشي شيئر ڪرڻ چاهيان ٿو. ڄاڻو ته تميم عاد داري جي چاچي جي پٽ مون کي ٻڌايو ته هوا انهن جي ٻيڙي کي هڪ نامعلوم ٻيٽ ڏانهن هدايت ڪئي آهي. پوءِ اهي مکيه ٻيڙي سان تعلق رکندڙ هڪ ننڍڙي ٻيڙي ۾ ويٺا. پوءِ اهي ٻيڙي ۾ ٻاهر نڪتا. اوچتو انهن کي هڪ گهاٽي، ڪارا وار واري شڪل ملي، پوءِ انهن مخلوق کي چيو، 'تون ڪير آهين؟' هن جواب ڏنو، 'مان الجاساس آهيان.' انهن ٻيهر پڇيو، 'اسان کي پنهنجي باري ۾ ٻڌايو!' هن جواب ڏنو، 'ڇا مان اهو نه آهيان جيڪو توهان کي خبر ڏيندس ۽ توهان کان ڪجهه پڇندس، پر اتي هڪ غار آهي ۽ توهان ان کي مختصر طور تي ڏٺو آهي. تنهنڪري اچو، ڇاڪاڻ ته اتي هڪ ماڻهو آهي جيڪو توهان جي خبرن جي خواهشمند آهي ۽ هو توهان کي به ٻڌائيندو.' تنهنڪري اهي غار ۾ ويا ۽ سوال ۾ ماڻهو سان مليا. اوچتو انهن هڪ ماڻهو ڏٺو جيڪو مضبوط زنجيرن سان جڪڙيل هو ۽ تمام گهڻو اداس نظر آيو. ان شخص انهن کي چيو، 'توهان ڪٿان جا آهيو؟' انهن جواب ڏنو، 'شام جي سرزمين کان.' هن ٻيهر پڇيو، 'عربن ڇا ڪيو آهي؟' ' انهن جواب ڏنو، 'اسين عرب قوم جا ماڻهو آهيون.' پوءِ توهان ڇا پڇڻ چاهيو ٿا؟ ' هن چيو؛ 'توهان جي پاڙي مان هڪ ماڻهو ڇا ڪيو آهي؟ انهن جواب ڏنو، 'ٺيڪ آهي، هو پنهنجي قوم جي خلاف ويو، تنهن ڪري الله هن کي انهن تي فتح ڏني. هاڻي، انهن جا سڀ ڪم ساڳيا آهن - هڪ -، انهن جو خدا هڪ آهي ۽ انهن جو مذهب هڪ آهي'. غار ۾ ماڻهو پڇيو، 'عين زغر - شام جي سرزمين ۾ چشمو - ڇا ڪيو؟' انهن جواب ڏنو، 'چشمي جو پاڻي انهن جي ٻوٽن کي پاڻي ڏيڻ ۽ انهن جي اڃ کي ختم ڪرڻ لاءِ استعمال ڪيو ويندو آهي'. هن ٻيهر پڇيو، 'عمان ۽ بعسان جي وچ ۾ وڻ سان ڇا ڪيو ويو؟' انهن جواب ڏنو، 'وڻ هر سال ميوو ڏئي ٿو'. هن ٻيهر پڇيو، 'طبريه ڍنڍ جي حالت ڪيئن آهي؟' انهن جواب ڏنو، '- پاڻي - پاڻي جي گهڻائي جي ڪري پنهنجي ڪنارن تي وهندو آهي. ۽ ٽي ڦڙا ڇڏيا'. ماڻهو چيو؛ 'جيڪڏهن مان پنهنجن بندن کان آزاد هجان ها، ته پوءِ مان هڪ به زمين نه ڇڏيان ها پر مان پنهنجن ٻنهي پيرن سان ان تي رڪجي وڃان ها، سواءِ ثيبه جي، ڇاڪاڻ ته مان ان تي رڪجي نه سگهان ها'. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'هتي منهنجي خوشي ختم ٿئي ٿي. ۽ هي هڪ سٺو - پاڪ - ملڪ آهي. قسم آهي ان ذات جو جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، جنهن ۾ ڪو به تنگ يا ويڪرو رستو، ميدان يا جبل ناهي پر ان جي مٿان هڪ فرشتو آهي جيڪو قيامت جي ڏينهن تائين پنهنجي تلوار ڪڍي ٿو.'