Imam Ibnu Majah : 4032

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنِي بُسْرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيُّ حَدَّثَنِي عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَهُوَ فِي خِبَاءٍ مِنْ أَدَمٍ فَجَلَسْتُ بِفِنَاءِ الْخِبَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْخُلْ يَا عَوْفُ فَقُلْتُ بِكُلِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بِكُلِّكَ ثُمَّ قَالَ يَا عَوْفُ احْفَظْ خِلَالًا سِتًّا بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ إِحْدَاهُنَّ مَوْتِي قَالَ فَوَجَمْتُ عِنْدَهَا وَجْمَةً شَدِيدَةً فَقَالَ قُلْ إِحْدَى ثُمَّ فَتْحُ بَيْتِ الْمَقْدِسِ ثُمَّ دَاءٌ يَظْهَرُ فِيكُمْ يَسْتَشْهِدُ اللَّهُ بِهِ ذَرَارِيَّكُمْ وَأَنْفُسَكُمْ وَيُزَكِّي بِهِ أَعْمَالَكُمْ ثُمَّ تَكُونُ الْأَمْوَالُ فِيكُمْ حَتَّى يُعْطَى الرَّجُلُ مِائَةَ دِينَارٍ فَيَظَلَّ سَاخِطًا وَفِتْنَةٌ تَكُونُ بَيْنَكُمْ لَا يَبْقَى بَيْتُ مُسْلِمٍ إِلَّا دَخَلَتْهُ ثُمَّ تَكُونُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ بَنِي الْأَصْفَرِ هُدْنَةٌ فَيَغْدِرُونَ بِكُمْ فَيَسِيرُونَ إِلَيْكُمْ فِي ثَمَانِينَ غَايَةٍ تَحْتَ كُلِّ غَايَةٍ اثْنَا عَشَرَ أَلْفًا

Al à dit [Abdurahman bin Ibrahim] al à dit [Al Walid bin Muslim] al à dit [Abdullah bin Al 'Ala] al à dit [Busr bin Ubaidullah] al à dit [Abu Idris Al Khaulani] al à dit ['Auf bin Malik] al à dit Al Asyjai;' 'O soi rivât une volte al Rasulullah Sallam cuant che al partecipà ae vuere di Tabuk. In chel timp al jere intune tende fate di cuâl, daspò o mi soi sielzût denant de tende. Alore al disè: ‘Vigni dentri, o ‘Auf! ’ O ai domandât: ‘Cun dut il me cuarp, o Messazîr di Allah? ’ Al rispuindè: ‘Sì, cun dut il to cuarp’. Po dopo al disè: ‘O ‘Auf, ricuardât che tra i sîs segns dal Dì dal Judizi, un di lôr al è la mê muart’. Po dopo al continuà: ‘Dopo il control di Baitul Maqdis - di bande dai no musulmans - al comparì une malatie mortâl tra di voi, cun cui Allah al copà i vôs fîs e voi stes e al netà lis vôs azions. Alore la ricjece che tu âs e sarà cussì abondante, che ancje se i è stât dât cent dinars, al sarà ancjemò rabiôs - par vie de mancjance -, e si verificarà une calunnie tra di voi in mût che no restarà nissune cjase des cjasis musulmanis fûr che cheste - calunnie - e jentri. Alore e sarà une treve jenfri di te e i Bani Ashfar, alore a ti tradiran. A vignaran a atacâti cun otante bandieris di vuere, e ogni bandiere e puarte dodis mila trupis’.