Imam Ibnu Majah : 4021

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ عِظَمُ الْجَزَاءِ مَعَ عِظَمِ الْبَلَاءِ وَإِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ قَوْمًا ابْتَلَاهُمْ فَمَنْ رَضِيَ فَلَهُ الرِّضَا وَمَنْ سَخِطَ فَلَهُ السُّخْطُ

A tene na e so [Mohammad bin Rumh] atene na mbi [Al Laits bin Sa’d] so alondo na [Yazid bin Abu Habib] so alondo na [Sa’d bin Sinan] so alondo na [Anas bin Malik] so alondo na Rasulullah, so lo tene: ‘Kota ti ye so alingbi na futa ni, . ndoye mbeni mara, fade Lo tara ala. Tongaso, zo so bê ti lo anzere - yeda na tara ni - na pekoni lo yeke na ngia, na zo so ngonzo asara lo na pekoni lo yeke na ngonzo’.