Imam Ibnu Majah : 4021
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ عِظَمُ الْجَزَاءِ مَعَ عِظَمِ الْبَلَاءِ وَإِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ قَوْمًا ابْتَلَاهُمْ فَمَنْ رَضِيَ فَلَهُ الرِّضَا وَمَنْ سَخِطَ فَلَهُ السُّخْطُ
Na faamatala mai ia i matou [Muhammad bin Rumh] na ta’u mai e [Al Laith bin Sa’d] ia te a’u mai ia [Yazid bin Abu Habib] mai ia [Sa’d bin Sinan] mai ia [Anas bin Malik] mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) na ia fai mai: 'O le tele o le taui e tusa ai ma le tele o le tofotofoga, ma e moni lava a alofa Allah i se nuu, Na te tofotofoina i latou. O le mea lea, o lē e fiafia - talia le tofotofoga - ona mo ia lea le fiafia, ma o lē e ita, ona mo ia lea le to’asā.'