Imam Ibnu Majah : 4020

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ وَجَدَ رِيحًا طَيِّبَةً فَقَالَ يَا جِبْرِيلُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ الطَّيِّبَةُ قَالَ هَذِهِ رِيحُ قَبْرِ الْمَاشِطَةِ وَابْنَيْهَا وَزَوْجِهَا قَالَ وَكَانَ بَدْءُ ذَلِكَ أَنَّ الْخَضِرَ كَانَ مِنْ أَشْرَافِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَانَ مَمَرُّهُ بِرَاهِبٍ فِي صَوْمَعَتِهِ فَيَطَّلِعُ عَلَيْهِ الرَّاهِبُ فَيُعَلِّمُهُ الْإِسْلَامَ فَلَمَّا بَلَغَ الْخَضِرُ زَوَّجَهُ أَبُوهُ امْرَأَةً فَعَلَّمَهَا الْخَضِرُ وَأَخَذَ عَلَيْهَا أَنْ لَا تُعْلِمَهُ أَحَدًا وَكَانَ لَا يَقْرَبُ النِّسَاءَ فَطَلَّقَهَا ثُمَّ زَوَّجَهُ أَبُوهُ أُخْرَى فَعَلَّمَهَا وَأَخَذَ عَلَيْهَا أَنْ لَا تُعْلِمَهُ أَحَدًا فَكَتَمَتْ إِحْدَاهُمَا وَأَفْشَتْ عَلَيْهِ الْأُخْرَى فَانْطَلَقَ هَارِبًا حَتَّى أَتَى جَزِيرَةً فِي الْبَحْرِ فَأَقْبَلَ رَجُلَانِ يَحْتَطِبَانِ فَرَأَيَاهُ فَكَتَمَ أَحَدُهُمَا وَأَفْشَى الْآخَرُ وَقَالَ قَدْ رَأَيْتُ الْخَضِرَ فَقِيلَ وَمَنْ رَآهُ مَعَكَ قَالَ فُلَانٌ فَسُئِلَ فَكَتَمَ وَكَانَ فِي دِينِهِمْ أَنَّ مَنْ كَذَبَ قُتِلَ قَالَ فَتَزَوَّجَ الْمَرْأَةَ الْكَاتِمَةَ فَبَيْنَمَا هِيَ تَمْشُطُ ابْنَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ سَقَطَ الْمُشْطُ فَقَالَتْ تَعِسَ فِرْعَوْنُ فَأَخْبَرَتْ أَبَاهَا وَكَانَ لِلْمَرْأَةِ ابْنَانِ وَزَوْجٌ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ فَرَاوَدَ الْمَرْأَةَ وَزَوْجَهَا أَنْ يَرْجِعَا عَنْ دِينِهِمَا فَأَبَيَا فَقَالَ إِنِّي قَاتِلُكُمَا فَقَالَا إِحْسَانًا مِنْكَ إِلَيْنَا إِنْ قَتَلْتَنَا أَنْ تَجْعَلَنَا فِي بَيْتٍ فَفَعَلَ فَلَمَّا أُسْرِيَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ رِيحًا طَيِّبَةً فَسَأَلَ جِبْرِيلَ فَأَخْبَرَهُ

Dywedwyd wrthym fod [Hisyam bin 'Ammar] wedi dweud wrthym fod [Al Walid bin Muslim] wedi dweud wrthym [Sa'id bin Bashir] o [Qatadah] o [Mujahid] o [Ibn Abbas] o [Ubay bin Ka'ab] gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, pan wnaed noson Isra`, iddo ganfod arogl persawrus iawn. Felly gofynnodd: 'O Jibril, beth yw'r arogl persawrus hwn?' Atebodd Jibril, 'Dyma arogl beddau Masyithah, ei dau blentyn a'i gŵr'. Parhaodd Jibril, 'Yn y dechrau, roedd y khidlir ymhlith pobl fonheddig Plant Israel ac yn aml byddai'n mynd heibio i fynach a oedd yn byw yn y fynachlog. Bob tro y byddai'r mynach yn ymddangos o'i flaen, byddai'n dysgu Islam iddo. Pan gyrhaeddodd Khidlir y glasoed, priododd ei dad ef â menyw, felly dysgodd Khidlir Islam i'w wraig. Yna gofynnodd i'w wraig beidio â dweud wrth unrhyw un am yr ddysgeidiaeth hon. Gan nad oedd Khidlir erioed wedi mynd at fenyw, fe'i gadawodd, yna ailbriododd ei dad ag ef â menyw arall, felly dysgodd Khidlir ei wraig newydd a gofyn iddi beidio â dweud wrth unrhyw un am y dysgeidiaethau hyn. Trodd allan bod un o'r ddau wedi'i guddio a'r llall wedi'i wasgaru. Felly brysiodd i ffwrdd nes iddo gyrraedd ynys yng nghanol y môr. Ac yno gwelodd dau ddyn oedd yn chwilio am bren ef, felly cuddiodd un ohonynt tra bod y llall wedi'i ledaenu. Dywedodd y person a ledaenodd y newyddion, 'Rwyf wedi gweld Khidlir'. Felly gofynnwyd iddo, 'Gyda phwy welaist ti ef'. Atebodd, 'Felly a'r llall'. Dywedodd y dyn eto, 'Ond fe'i cuddiodd. A'r arfer yn eu crefydd yw y bydd pwy bynnag sy'n dweud celwydd yn cael ei ladd'. Dywedodd eto, 'Felly priododd y dyn fenyw a allai gadw cyfrinach, pan oedd yn cribo merch Pharo, yn sydyn syrthiodd y crib, gan ddweud, 'Gwae Pharo'. Felly dywedodd y ferch wrth ei thad. Yn y cyfamser, mae gan y fenyw ddau o blant a gŵr. Felly anfonodd Pharo negesydd at y ddynes a'i gŵr i'w perswadio i ddychwelyd at eu crefydd, ond gwrthododd y ddau ohonyn nhw, felly dywedodd y negesydd, 'Lladdaf y ddau ohonoch chi'. Dywedodd y ddau ohonyn nhw, 'Fel caredigrwydd gennych chi i ni, os lladdwch chi ni, dylech chi ein rhoi ni yn yr un tŷ'. Felly gwnaeth e. Pan oedd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam yn Israel, sylwodd ar arogl persawrus, felly gofynnodd i Jibril a dywedodd Jibril wrtho.