Keutamaan generasi awal umat Islam dan ramalan munculnya fitnah setelah mereka

Imam Ibnu Majah : 3946

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَانْتَهَيْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ وَالنَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَيْهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ نَزَلَ مَنْزِلًا فَمِنَّا مَنْ يَضْرِبُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشَرِهِ إِذْ نَادَى مُنَادِيهِ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعْنَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَنَا فَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى مَا يَعْلَمُهُ خَيْرًا لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ مَا يَعْلَمُهُ شَرًّا لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَتْ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَإِنَّ آخِرَهُمْ يُصِيبُهُمْ بَلَاءٌ وَأُمُورٌ يُنْكِرُونَهَا ثُمَّ تَجِيءُ فِتَنٌ يُرَقِّقُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ ثُمَّ تَجِيءُ فِتْنَةٌ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ فَمَنْ سَرَّهُ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنْ النَّارِ وَيُدْخَلَ الْجَنَّةَ فَلْتُدْرِكْهُ مَوْتَتُهُ وَهُوَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ الَّذِي يُحِبُّ أَنْ يَأْتُوا إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَمِينِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الْآخَرِقَالَ فَأَدْخَلْتُ رَأْسِي مِنْ بَيْنِ النَّاسِ فَقُلْتُ أَنْشُدُكَ اللَّهَ أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى أُذُنَيْهِ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي

Ar ôl dweud wrthym fod [Abu Kuraib] wedi dweud wrthym [Abu Mu'awiyah] ac [Abdurrahman Al Muharibi] a [Waki'] gan [Al A'masy] gan [Zaid bin Wahb] gan [Abdurahman bin Abd Rabbil Kaaba] dywedodd, 'Es i heibio i [Abdullah bin 'Amru bin Al 'Ash] a oedd yn eistedd yng nghysgod y Kaaba, tra bod pobl yn ymgynnull o'i gwmpas. Felly clywais ef yn dweud, 'Pan oeddem gyda Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ar daith, yn sydyn fe stopiodd mewn lle. Oherwydd hynny, cododd rhai ohonom bebyll, cynhaliodd rhai ohonom gystadlaethau ac aeth rhai ohonom i rywle. Yn sydyn gwaeddodd galwr, 'Gweddi gynulleidfaol'. Felly ymgasglodd ni, yna safodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam yn pregethu o'n blaenau, dywedodd: 'Yn wir nid oedd Proffwyd o'm blaen oni bai bod ganddo'r rhwymedigaeth i ddangos i'w bobl y daioni yr oedd wedi'i adnabod drostynt eu hunain, ac i rybuddio ei bobl rhag y drwg yr oeddent wedi'i adnabod. Mewn gwirionedd, roedd eich ummah wedi'i benderfynnu i fod yn dda ar y dechrau, tra bydd y rhai a ddaw'n ddiweddarach yn cael eu taro gan drychinebau a phethau y bydd llawer yn eu gwadu, yna bydd enllib a fydd yn euog yn erbyn ei gilydd fel y bydd credadun yn dweud, 'Dyma amser fy dinistr'. Ar ôl hynny codwyd yr enllib. Felly pwy bynnag sydd eisiau cael ei gadw i ffwrdd o uffern a'i roi yn y nefoedd, dylai gwrdd â'i farwolaeth tra ei fod mewn cyflwr o ffydd yn Allah a Dydd y Farn. A dylai fynd at y bobl y mae'n eu caru i ddod i ymweld bob amser. Pwy bynnag sydd wedi addo teyrngarwch i arweinydd ac wedi rhoi ei dystiolaeth a'i gydwybod, dylai ufuddhau iddi cyn belled ag y gall. Ac os daw person arall yn ei erbyn, yna lladdwch ef'. Dywedodd Abdurrahman bin Abdur Rabbil Ka'bah, 'Yna gwnes i stwffio fy mhen allan ymhlith y dorf o bobl a dweud, 'Gofynnaf i chi dystio i Allah, -ydych chi wir wedi clywed gan Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam?' Dywedodd Abdurrahman, 'Yna ystumiodd Abdullah bin 'Amr bin Al 'Ash â'i fysedd at ei ddwy glust a dweud, 'Rwyf wedi clywed â'm dwy glust a chyda agoredrwydd fy nghalon''.