Keutamaan generasi awal umat Islam dan ramalan munculnya fitnah setelah mereka

इमाम इब्न माजह : 3946

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَانْتَهَيْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ وَالنَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَيْهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ نَزَلَ مَنْزِلًا فَمِنَّا مَنْ يَضْرِبُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشَرِهِ إِذْ نَادَى مُنَادِيهِ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعْنَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَنَا فَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى مَا يَعْلَمُهُ خَيْرًا لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ مَا يَعْلَمُهُ شَرًّا لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَتْ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَإِنَّ آخِرَهُمْ يُصِيبُهُمْ بَلَاءٌ وَأُمُورٌ يُنْكِرُونَهَا ثُمَّ تَجِيءُ فِتَنٌ يُرَقِّقُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ ثُمَّ تَجِيءُ فِتْنَةٌ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ فَمَنْ سَرَّهُ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنْ النَّارِ وَيُدْخَلَ الْجَنَّةَ فَلْتُدْرِكْهُ مَوْتَتُهُ وَهُوَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ الَّذِي يُحِبُّ أَنْ يَأْتُوا إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَمِينِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الْآخَرِقَالَ فَأَدْخَلْتُ رَأْسِي مِنْ بَيْنِ النَّاسِ فَقُلْتُ أَنْشُدُكَ اللَّهَ أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى أُذُنَيْهِ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي

हे आम्हाला [अबू कुरायब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू मुआवियाह] आणि [अब्दुर्रहमान अल-मुहरिबी] आणि [वकी'] यांच्याकडून, [अल-अ'मासी] यांच्याकडून, [ज़ैद बिन वहाब] यांच्याकडून, [अब्दुर्रहमान बिन अब्द रब्बिल-का'बाह] यांच्याकडून कथन केले त्याने सांगितले, "मी [अब्दुल्ला बिन 'अमर बिन अल-आश] यांच्याजवळून गेलो, जे काबाच्या सावलीत बसले होते, आणि लोक त्यांच्या भोवती जमले होते. मग मी त्याला म्हणताना ऐकले, 'एकदा, जेव्हा आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत प्रवासात होतो, तेव्हा ते अचानक एका ठिकाणी थांबले. परिणामी, काहींनी तंबू उभारले, काहींनी शर्यत लावली, तर काही इतरत्र गेले. अचानक, एका घोषणा करणाऱ्याने घोषणा केली, "जमातची नमाज." मग आम्ही एकत्र जमलो, आणि अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, उभे राहिले आणि आमच्यासमोर एक उपदेश दिला, असे म्हणत: 'खरोखर, माझ्यापूर्वीचा प्रत्येक पैगंबर त्याला ज्ञात असलेल्या त्यांच्या हिताच्या गोष्टींकडे आपल्या लोकांना मार्गदर्शन करण्यास आणि त्यांना ज्ञात असलेल्या वाईट गोष्टींपासून सावध करण्यास बांधील होता. खरोखर, तुमच्या उम्मतचे भले सुरुवातीलाच ठरवले गेले आहे, तर जे नंतर येतील त्यांना संकटे आणि खूप नाकारलेल्या गोष्टींचा सामना करावा लागेल, त्यानंतर एकमेकांवर जड पडणाऱ्या परीक्षा येतील, जोपर्यंत एक विश्वासू म्हणेल, 'हा माझ्या नाशाचा काळ आहे.' त्यानंतर त्या परीक्षा दूर केल्या जातील. जो कोणी नरकापासून वाचू इच्छितो आणि स्वर्गात प्रवेश मिळवू इच्छितो, त्याने अल्लाह आणि प्रलयदिनावर श्रद्धा ठेवून मृत्यूला सामोरे जावे. आणि ज्यांना तो प्रेम करतो त्यांच्याशी नेहमी संपर्कात राहून भेटावे. ज्याने एखाद्या नेत्याशी निष्ठा बांधली आहे आणि हृदयाने त्याची साक्ष दिली आहे, त्याने आपल्या क्षमतेनुसार त्याचे पालन करावे. आणि जर दुसरा कोणी त्याच्या विरोधात आला, तर त्याला ठार मारा." अब्दुर-रहमान इब्न अब्दुर-रब्बिल-काबाह म्हणाले, "मग मी गर्दीत माझा डोकं पुढे करून म्हणालो, 'मी तुम्हाला अल्लाहसमोर साक्षी देण्यास सांगतो, तुम्ही खरोखरच हे अल्लाहच्या प्रेषितांकडून (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ऐकले आहे का?' ' अब्दुर्रहमान म्हणाले, 'मग अब्दुल्ला बिन 'अम्र बिन अल 'आश यांनी त्यांच्या बोटांनी त्यांच्या कानांकडे इशारा करत म्हटले, "मी दोन्ही कान आणि माझ्या अंत:करणाच्या खुलासाने ऐकले आहे."'