Imam Ibnu Majah : 3942

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ شَابُورَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ قَتَادَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ الْجَرْمِيِّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ زُوِيَتْ لِي الْأَرْضُ حَتَّى رَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَأُعْطِيتُ الْكَنْزَيْنِ الْأَصْفَرَ أَوْ الْأَحْمَرَ وَالْأَبْيَضَ يَعْنِي الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَقِيلَ لِي إِنَّ مُلْكَكَ إِلَى حَيْثُ زُوِيَ لَكَ وَإِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ ثَلَاثًا أَنْ لَا يُسَلِّطَ عَلَى أُمَّتِي جُوعًا فَيُهْلِكَهُمْ بِهِ عَامَّةً وَأَنْ لَا يَلْبِسَهُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ وَإِنَّهُ قِيلَ لِي إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً فَلَا مَرَدَّ لَهُ وَإِنِّي لَنْ أُسَلِّطَ عَلَى أُمَّتِكَ جُوعًا فَيُهْلِكَهُمْ فِيهِ وَلَنْ أَجْمَعَ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنَ أَقْطَارِهَا حَتَّى يُفْنِيَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا وَيَقْتُلَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا وَإِذَا وُضِعَ السَّيْفُ فِي أُمَّتِي فَلَنْ يُرْفَعَ عَنْهُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَإِنَّ مِمَّا أَتَخَوَّفُ عَلَى أُمَّتِي أَئِمَّةً مُضِلِّينَ وَسَتَعْبُدُ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي الْأَوْثَانَ وَسَتَلْحَقُ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي بِالْمُشْرِكِينَ وَإِنَّ بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ دَجَّالِينَ كَذَّابِينَ قَرِيبًا مِنْ ثَلَاثِينَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ وَلَنْ تَزَالَ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ مَنْصُورِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّقَالَ أَبُو الْحَسَنِ لَمَّا فَرَغَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَا أَهْوَلَهُ

اسان کي [هشام بن عمار] ٻڌايو آهي [محمد بن صيعب بن سيبور] اسان کي [سعيد بن بصير] ٻڌايو آهي [قتاده] هن انهن کي [ابو قلابه الجرمي عبدالله بن زيد] کان [ابو اسماء الرهبي] کان [ثوبان] رسول الله صلي الله عليه وسلم جي اڳوڻي غلام کان ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: 'زمين مون سان گڏ ڪئي وئي هئي ته جيئن مان ان جي اوڀر ۽ اولهه طرف ڏسي سگهان. ۽ مون کي ٻه تمام قيمتي خزانا ڏنا ويا آهن؛ پيلو - يا ڳاڙهو - ۽ اڇو، يعني سون ۽ چاندي. پوءِ مون کي چيو ويو ته: 'بيشڪ توهان جي بادشاهي اهڙي آهي جيئن توهان لاءِ گڏ ڪئي وئي هئي'. ۽ مان الله کان ٽي شيون گهران ٿو؛ ته جيئن منهنجي امت تي بک نه اچي ته جيئن اهو انهن کي تباهه ڪري، انهن کي مخالف گروهن ۾ نه ملائي ۽ هڪ گروهه ۽ ٻئي گروهه جي وچ ۾ تشدد محسوس نه ڪري. بيشڪ مون کي چيو ويو آهي؛ 'جيڪڏهن مون ڪا شيءِ طئي ڪئي آهي، ته يقيناً ڪو به ان کي رد نه ڪري سگهندو، ۽ يقيناً مان توهان جي قوم تي اهڙو قحط نه وجهيندس جيڪو انهن کي تباهه ڪري ڇڏي، ۽ مان انهن کي هر ڪنڊ کان نه ملائيندس، ته جيئن انهن مان ڪجهه ٻين کي تباهه ڪن، ۽ اهي پاڻ ۾ هڪ ٻئي سان وڙهندا'. ۽ جيڪڏهن منهنجي امت کي تلوار کڻڻ جو حڪم ڏنو ويو آهي، ته اها ٻيهر قيامت جي ڏينهن تائين نه ڪڍي ويندي. ۽ جن شين جي مون کي منهنجي امت لاءِ پريشاني آهي انهن ۾ اڳواڻ آهن جيڪي گمراھ ڪن ٿا، ۽ منهنجي امت مان ڪجهه اهڙا هوندا جيڪي مستقبل ۾ بتن جي پوڄا ڪندا. منهنجي امت مان ڪجهه مشرڪن ۾ شامل ٿيندا. يقيناً، قيامت جي نشانين مان دجال جي ڪوڙن جو ظهور آهي، انهن جو تعداد لڳ ڀڳ ٽيهه ماڻهن تائين پهچي ويندو ۽ اهي سڀ دعويٰ ڪندا ته اهي نبي آهن. ۽ منهنجي امت ۾ هميشه ماڻهن جو هڪ گروهه هوندو جيڪي حق تي قائم رهندا، انهن کي هميشه مدد ملندي، ۽ انهن جي مخالفت ڪندڙن کان شڪست نه ملندي جيستائين الله جو فرمان 'عَزَّ وَجَلَّ' نه اچي. ابو الحسن چيو؛ جڏهن ابو عبدالله هي حديث پڙهي ختم ڪئي، تڏهن چيائين؛ "هي واقعي تمام خراب آهي."