Imam Ibn Majah : 3939

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ الرَّبِيعِ الْيُحْمِدِيُّ عَنْ عَبَّادِ بْنِ كَثِيرٍ الشَّامِيِّ عَنْ امْرَأَةٍ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهَا فُسَيْلَةُ قَالَتْ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمِنَ الْعَصَبِيَّةِ أَنْ يُحِبَّ الرَّجُلُ قَوْمَهُ قَالَ لَا وَلَكِنْ مِنْ الْعَصَبِيَّةِ أَنْ يُعِينَ الرَّجُلُ قَوْمَهُ عَلَى الظُّلْمِ

Ibinalita sa amin [Abu Bakar bin Abu Syaibah] na ibinalita sa amin [Ziyad bin Ar Rabi' Al Yuhmidi] mula kay ['Abbad bin Katsir As Syami] mula sa isang babaeng nagngangalang [Fusailah] na nagsabi, "Narinig ko [ang aking ama] na nagsabi, "Tinanong ko ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, 'O Rasulullah, maituturing bang asabiyah (panatikong grupo) kung mayroong isang taong nagmamahal sa kanyang mga tao?' Sumagot siya: "Hindi, ngunit ang maituturing na asabiyah ay ang isang taong tumutulong sa kanyang mga tao batay sa kawalan ng katarungan."